πέρα από το ορατό

«Οι ανάπηροι δεν αξίζει να μένουν στην Ελλάδα»

2010-02-13T18:10:00.002+02:00

Τύπος της Κηφισιάς 12.2.2010 http://www.typoskifisias.gr

«Οι ανάπηροι δεν αξίζει να μένουν στην Ελλάδα»

Παρασκευή, 12 Φεβρουαρίου 2010 14:19

Από την πρώτη φορά που είχα επισκεφθεί την Κηφισιά ως παιδί μου είχαν κάνει τρομερή εντύπωση τα πεζοδρόμιά της. Ένας δήμος που φαινόταν «πλούσιος» με πεζοδρόμια κατεστραμμένα, δύσβατα ή απλά ανύπαρκτα. Σήμερα, πολλά χρόνια μετά, σαν κάτοικος πλέον της Κηφισιάς διαπιστώνω καθημερινά πως η εικόνα αυτή παραμένει ίδια και απαράλλακτη με την ανάμνηση των παιδικών μου χρόνων. Και αν η κατάσταση αυτή δυσκολεύει εμένα, αναρωτήθηκα τι θα ζει καθημερινά ένα άτομο με αναπηρία που κατοικεί στον δήμο μας. Την απάντηση μου την έδωσε ο Γεράσιμος Πόλης. Όταν ήταν μόλις 4 μηνών προσβλήθηκε από τον ιό της πολιομυελίτιδας και αυτό τον ανάγκασε να κινείται με αναπηρικό αμαξίδιο. Δεν μπόρεσε όμως να τον αναγκάσει να κλειστεί στο καβούκι του. Το αντίθετο μάλιστα. Ο Γεράσιμος Πόλης σπούδασε αρχιτεκτονική, εργάστηκε για πολλά χρόνια στο υπουργείο Υγείας, είναι blogger, φιλόζωος και δεν σταματάει ούτε στιγμή να μάχεται για τα δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία (ΑμεΑ).

«Η εξυπηρέτηση των ατόμων με αναπηρία είναι εκ των ουκ άνευ γιατί άτομα με αναπηρία είμαστε όλοι εν δυνάμει και δυστυχώς με το νέο κτήριο του Κ.Α.Π.Η. επαληθευτήκαμε», υποστηρίζει ο κ. Πόλης. Στο ολοκαίνουργιο κτίριο του Κ.Α.Π.Η. Νέας Κηφισιάς που εγκαινιάστηκε την Κυριακή δεν έχει κατασκευαστεί ράμπα για τα άτομα με κινητικά προβλήματα, όπως προβλέπεται σύμφωνα με τη νομοθεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (πρώην ΥΠΕΧΩΔΕ). Αυτό που «προβλέπεται» είναι τα ΑμεΑ να μπαίνουν στο κτίριο από τη ράμπα του γκαράζ. ««Εάν υπήρχε ταμπέλα σε κτήριο που να λέει ‘είσοδος για Πακιστανούς, Εβραίους, χοντρούς και κοντούς’ θα γινόταν χαμός. Γιατί εμείς να πρέπει να μπαίνουμε από την είσοδο γκαράζ;», αναρωτιέται ο κ. Πόλης.
Στα εγκαίνια του Κ.Α.Π.Η. συναντήσαμε τον κ. Νεκτάριο Μαυρικάκη που επίσης κινείται με αναπηρικό αμαξίδιο. Ο κ. Μαυρικάκης θεωρεί απαράδεκτο «ένα κτίριο καινούργιο και μάλιστα Κ.Α.Π.Η. να μην έχει πρόσβαση για τα ΑμεΑ και να αναγκάζεσαι να μπαίνεις από το γκαράζ». Αυτό που τον θυμώνει είναι ότι στο δήμο δεν υπάρχουν θέσεις για αναπηρικά αυτοκίνητα, ακόμα και σε κτήρια ή στον σταθμό του ηλεκτρικού, ενώ αισθάνεται ότι δεν έχει σημειωθεί καμία πρόοδος τα τελευταία χρόνια στο θέμα της προσβασιμότητας των ΑμεΑ στην Κηφισιά.
Σύμφωνα με όσα είπε το ΥΠΕΧΩΔΕ στον «Τύπο της Κηφισιάς», ο νόμος υπαγορεύει ότι τα κτίρια που χρησιμοποιούνται από το κοινό θα πρέπει να είναι προσβάσιμα από εμποδιζόμενα άτομα και ειδικότερα από χρήστες αμαξιδίων και θα πρέπει να διαθέτουν ράμπα κλίσης 5%, ενώ ο ανελκυστήρας σκάλας που ακούστηκε ότι πρόκειται να προστεθεί δεν καλύπτει νομικά τον σχεδιασμό του κτιρίου .
Και φυσικά δεν είναι μόνο το Κ.Α.Π.Η. που δυσκολεύει τη ζωή των ατόμων με αναπηρία. «Δυστυχώς στην Ελλάδα συζητάμε πάντα για τα αυτονόητα. Το μεγάλο πρόβλημα της Κηφισιάς είναι ότι έχει χώρο -και γι’ αυτό πολλοί ανάπηροι μετακομίζουν στην Κηφισιά- αλλά δεν έχει πεζοδρόμια. Καμία διαδρομή δεν είναι εγγυημένη για μένα», τονίζει ο κ. Πόλης. «Είναι προβληματικά τα πεζοδρόμια της Κηφισιάς. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να κόψουμε δέντρα για να τον κάνουμε καλύτερο, απλά πρέπει να τολμήσουμε να κάνουμε διευθετήσεις όπως έγινε με τους ποδηλατοδρόμους που κατά τη γνώμη μου είναι μια καλή αρχή».
Μια μικρή βόλτα μαζί του ήταν η απόδειξη. Πεζοδρόμια δεν υπάρχουν σε πολλά σημεία. Σε άλλα σημεία υπάρχουν όμως και εκεί η πρόσβαση δεν είναι εγγυημένη. Σε πολλά σημεία θυμίζουν ναρκοπέδιο ή είναι κατειλημμένα από κάποιο παράνομα παρκαρισμένο αυτοκίνητο. Τα περισσότερα δε είναι καλυμμένα με εμπόδια, πινακίδες, παρτέρια, κάδους ή δέντρα. Και οι ράμπες, στα ελάχιστα σημεία που έχουν κατασκευαστεί, συνήθως είναι κλεισμένες από κάποιο αυτοκίνητο.
Σύμφωνα με το ΥΠΕΧΩΔΕ ο δήμος Κηφισιάς είναι «φάουλ» και πρέπει να προσαρμοστεί με τη νομοθεσία. Η νομοθεσία που υπαγορεύει, εκτός από τις ράμπες κλίσης 5%, το πλάτος, το ύψος, ακόμα και το υλικό κατασκευής των πεζοδρομίων μοιάζει με σενάριο επιστημονικής φαντασίας για τον δήμο Κηφισιάς. Πόσο μάλλον αν αναλογιστεί κανείς ότι η συγκεκριμένη νομοθεσία ισχύει από το 2000, δηλαδή για 10 χρόνια, ενώ ουσιαστικά υπάρχει από το 1923!
Αυτό που κάνει τρομερή εντύπωση στον κ. Πόλη είναι το γιατί οι Ελληνες πολιτικοί, ενώ βλέπουν τι ισχύει στις άλλες ευρωπαϊκές πόλεις, δεν μπορούν να το αντιγράψουν και να το εφαρμόσουν και στην Ελλάδα. «Εκεί υπάρχει ποιότητα περιβάλλοντος», επισημαίνει. «Πρέπει και στην Ελλάδα να γίνουν όλοι πολύ πιο υπεύθυνοι για τη δουλειά τους. Δεν μπορούν οι ξένες εταιρείες να πρωτοπορούν στο θέμα της πρόσβασης και η πολιτεία να υστερεί. Γι’ αυτό κι εγώ συμβουλεύω τους άλλους ανάπηρους ότι δεν αξίζει από ένα σημείο και μετά να παλεύουν στην Ελλάδα. Καλύτερα να την κάνουν για το εξωτερικό». Όπως δηλώνει «η ελληνική κοινωνία και το ελληνικό κράτος δεν είναι αναποτελεσματικά μόνο στην αναπηρία, αλλά όταν ζεις σε συνθήκες αναπηρίας αυτή η αποτελεσματικότητα είναι ένα καίριο πλήγμα στη ζωή σου». Και αυτό είναι ένα πολύ δυνατό ερώτημα. Γιατί ο Γεράσιμος να έχει περιορισμένες επιλογές για το που θα πιει τον καφέ του και να είναι «αναγκασμένος» να καταλήγει μόνιμα στα «Starbucks» επειδή μόνο εκεί έχει πλήρη προσβασιμότητα;
Όπως μας εξηγεί ο κ. Πόλης «η προσβασιμότητα είναι μια αλυσίδα είναι ένα σύστημα από πολλούς κρίκους. Αν καταρρεύσει ένας από αυτούς τους κρίκους τότε έχω σημαντικό πρόβλημα. Αν δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω το πεζοδρόμιο, κατά συνέπεια δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω και το προσβάσιμο μετρό ή το προσβάσιμο λεωφορείο και έτσι αναιρούνται όλα τα άλλα πλεονεκτήματα και τα επιτεύγματα που ήδη έχω».
Ο κ. Πόλης το αποδίδει στο ότι δεν υπάρχει συμπεριφορά του πολίτη στο αστικό περιβάλλον. «Επειδή είναι πρόσφατη η αστικοποίηση μεγάλου μέρους εξωτερικών μεταναστών και επειδή στην Ελλάδα υπάρχει εντελώς λανθασμένη άποψη για το τι είναι η αστυνόμευση και θεωρούμε ότι κάποιος είναι αδικημένος αν υποστεί την εφαρμογή του νόμου, έχουμε το νόμο ως άλλοθι γιατί δεν έχουμε το κουράγιο να αντιμετωπίσουμε την ατομική μας ευθύνη. Εγώ που είμαι εξαρτημένος από την τεχνολογία μέσα σε ένα καρότσι ή πάνω σε ένα σκούτερ, μια πινέζα που μπορεί να την πέταξε κάποιος αδιάφορα εμένα μπορεί να μου καταστρέψει το σκούτερ, να μείνω εκεί, να βρέχει, να μην υπάρχει κανείς τριγύρω, να πουντιάσω και να πεθάνω έτσι απλά»...

ΑΛΗΤΗΡΙΟΙ....

2010-01-29T14:39:00.001+02:00

ΠΡΟΣΥΠΟΓΡΑΦΩ ΠΛΗΡΩΣ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΡΘΡΟ:

Άρθρο του Γιώργου Δελαστίκ από την εφημερίδα «Έθνος»

Σε διαδικασία εθνικής ταπείνωσης εξελίχθηκε, όπως φαίνεται, ο έλεγχος πέντε υπουργείων από απεσταλμένους της ΕΕ. Υπουργός της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, ένας από τους τρεις που ανέχθηκαν να τους ανακρίνουν οι θρασύτατοι υπάλληλοι της Κομισιόν και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (Γιώργος Παπακωνσταντίνου, Λούκα Κατσέλη, Ανδρέας Λοβέρδος), δήλωσε στα «Νέα» ότι αυτή η υπόθεση υπήρξε «μια εξευτελιστική διαδικασία».
Με ιταμό ύφος οι υπάλληλοι της ΕΕ συμπεριφέρθηκαν προσβλητικά προς τους υπουργούς, που διέπραξαν το ανεπίτρεπτο σφάλμα να τους δεχθούν οι ίδιοι και να θέσουν τον εαυτό τους σε ρόλο ανακρινόμενου αντί να παραπέμψουν τους επίδοξους «γκαουλάιτερ» σε υπηρεσιακούς παράγοντες των υπουργείων τους. Πάλι καλά που βρέθηκε και ο υπουργός Αμυνας Βαγγέλης Βενιζέλος, που αρνήθηκε να τους δεχθεί ο ίδιος, τονίζοντας σε σχετική ανακοίνωσή του ότι «η συνάντηση στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας πραγματοποιήθηκε σε υπηρεσιακό επίπεδο, όπως ακριβώς είχε ζητηθεί, καθώς και η αντιπροσωπεία της ΕΕ είναι αντιπροσωπεία υπηρεσιακού επιπέδου».
Ένας από τους υπαλλήλους αυτούς ονόματι Μαζούκ Κλάους δεν δίστασε μάλιστα να δηλώσει ότι «δεν είναι άσχημα τα 720 ευρώ τον μήνα» για τους Έλληνες συνταξιούχους, απαιτώντας ουσιαστικά να μειωθούν ακόμη και οι κατώτατες συντάξεις που ανέρχονται σε μόλις 484 ευρώ και φτάνουν τα 720 με την προσθήκη του ΕΚΑΣ των 136 ευρώ. Δεν έχει σημασία ότι τα 484 ευρώ της βασικής σύνταξης χωρίς το ΕΚΑΣ ανέρχονται μόλις στο 55% των αντίστοιχων ευρωπαϊκών συντάξεων.

Αυτό που θέλει η ΕΕ είναι να εξαναγκάσει πάση θυσία την ελληνική κυβέρνηση να μειώσει τους μισθούς και τις συντάξεις, δεν θέλει κατά κανέναν τρόπο να μειωθούν τα ελληνικά ελλείμματα με άλλους τρόπους, όπως είναι π.χ. ο περιορισμός της φοροδιαφυγής. Το άπαν της πολιτικής της ΕΕ είναι να μειωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις!
Πόσα παίρνουν όμως αυτοί οι αναιδείς υπάλληλοι της ΕΕ, οι οποίοι θεωρούν πολλά τα 720 ευρώ για τους Έλληνες συνταξιούχους; Επιπροσθέτως, πόσους υπαλλήλους έχει αλήθεια αυτή η ΕΕ, η οποία είναι ένας οργανισμός που διαρκώς απαιτεί από τα κράτη - μέλη της να περιορίσουν τους δημοσίους υπαλλήλους τους;
Κοντέψαμε να λιποθυμήσουμε, μόλις είδαμε την περασμένη εβδομάδα τα σχετικά στοιχεία στη γερμανική εφημερίδα «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε».
Σύμφωνα με στοιχεία, λοιπόν, της Κομισιόν, η ΕΕ απασχολεί περίπου... 44.500 υπαλλήλους! Ένας γραφειοκρατικός οργανισμός με 44.500 υπαλλήλους! Μα τότε πόσα εκατομμύρια δημοσίους υπαλλήλους έπρεπε να είχαν τα κράτη τηρουμένων των αναλογιών;

Δεν έχουμε όμως να κάνουμε απλώς με έναν στρατό... κηφήνων γραφειοκρατών. Ρίχνοντας μια ματιά στους μισθούς τους, διαπιστώνουμε ότι δεν έχουμε να κάνουμε με κηφήνες, αλλά με... χρυσοκάνθαρους!
Τρελαίνεται κανείς μόλις βλέπει τα νούμερα. Ο κατώτατος μισθός του πρωτοδιοριζόμενου υπαλλήλου της ΕΕ ανέρχεται σε... 2.557 ευρώ! Οσο για τον ανώτατο, αυτός εκτοξεύεται στα... 17.698 ευρώ! Είναι υπερδιπλάσιος δηλαδή ακόμη και από τον μισθό που παίρνουν οι ανώτατοι δημόσιοι υπάλληλοι της Γερμανίας, όπως σημειώνει η «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε»!

Δεν φτάνει όμως μόνο αυτό. Όσοι υπάλληλοι της ΕΕ δεν υπηρετούν στην πατρίδα τους (συγκριτικά ελάχιστοι υπηρετούν στη χώρα τους) παίρνουν και ένα επίδομα 16% επί του μισθού τους - έτσι ώστε ο πραγματικός κατώτατος μισθός είναι 3.000 ευρώ (2.966 για τους σχολαστικούς) και ο ανώτατος 20.530 ευρώ! Αυτοί, λοιπόν, είναι οι τύποι που θέλουν να περικόψουν, να μειώσουν τη σύνταξη των 484 ευρώ μηνιαίως! Τους παίρνει ή δεν τους παίρνει κανείς με τις πέτρες;
Χώρια τα υπόλοιπα επιδόματα που έχουν οι υπάλληλοι της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένου και ενός ποσού για ένα ταξίδι ετησίως στην πατρίδα τους, πράγμα που κοστίζει στους Ευρωπαίους φορολογουμένους, μόνο αυτό, πάνω από 45 εκατομμύρια ευρώ ετησίως.
ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΕΕ
Εμείς μειώσεις, αυτοί αυξήσεις!
Μειώσεις μισθών και συντάξεων όλων των Ευρωπαίων πολιτών εισηγούνται διαρκώς οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών. Οι ίδιοι όμως έχουν φροντίσει να κατοχυρώσουν ότι θα παίρνουν ανελλιπώς και αενάως κάθε χρόνο αυξήσεις, υπολογιζόμενες στη βάση της αύξησης του κόστους ζωής στις Βρυξέλλες και στις αυξήσεις των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων σε οκτώ ισχυρές χώρες της ΕΕ!
Για φέτος, λοιπόν, αυτοί απαιτούν αυξήσεις 3,7%. Το εξωφρενικό είναι ότι έχουν κατοχυρώσει νομικά αυτή τη μέθοδο αυξήσεων με τρόπο που δεν μπορούν να εμποδίσουν τις αυξήσεις τους ούτε οι... κυβερνήσεις της ΕΕ!!! Τόλμησαν φέτος ομόφωνα οι ηγέτες των «27» να αποφασίσουν αυξήσεις 1,85% και η Κομισιόν τους πήγε στο Ευρωδικαστήριο! Εκεί σίγουρα θα κερδίσει, γιατί και οι μισθοί των ευρωδικαστών βγαίνουν έτσι!V

ΘΕΛΕΤΕ ΦΑΣΙΣΜΟ;; Αυτό είναι φασισμός!!!

2010-01-17T15:44:00.003+02:00

ΘΕΛΕΤΕ ΦΑΣΙΣΜΟ;;

Αυτό είναι φασισμός!!!

Η φωτογραφία 17 Ιανουαρίου 2010 ώρα 14:25, δήμος Κηφισιάς.

Ίσως να μην έμπαινα στον κόπο για άλλη μια φορά να κινδυνεύσω να χαρακτηριστώ πάλι γραφικός και φωνακλάς και μουρλός και, και, και. Αλλά ακριβώς μια στιγμή πριν, από το συγκεκριμένο σημείο πέρασε ένα περιπολικό.

Είναι σε τέτοιο βαθμό η ασυδοσία και η περίεργη αμνηστία της Ελλάδας, που να θεωρείται ένα φυσικό θέαμα της πόλης, η κατάληψη με προκλητικό και βάναυσο τρόπο του πεζοδρομίου από το οιοδήποτε SUV! Η ολοκληρωτική κατάληψη!

Όσο κύριοι αυτό είναι το θέαμα των πόλεων μας και όσο για να μετακινηθώ είτε με την αναπηρική μου καρέκλα είτε με το scooter μου, θα χρησιμοποιώ το οδόστρωμα, όσο μια μητέρα που μετακινεί το παιδί της με το παιδικό καροτσάκι θα εξορίζεται και θα διακινδυνεύει τη ζωή του παιδιού της, έχετε πολύ δουλειά για να μπορείτε μεγαλόσχημα να πυροβολείτε λεκτικά με το χαρακτηρισμό «φασίστα» όποιον διαφωνεί με τις απόψεις σας αφήνοντας τέτοια «μικροπροβληματάκια» να διαιωνίζονται. Νιός ήμουν και γέρασα, άσπρισαν τα μαλλιά μου, να λέω τα ίδια και τα ίδια σε συνέδρια, σε μαζώξεις, σε καταγγελίες. Πάντα η αιώνια ηλίθια απάντηση, «δίκιο έχεις φίλε μου». Τι να το κάνω ρε γελοίε, τι να το κάνω το δίκιο μου;;

Η ελληνική κοινωνία πρόσφατα δείχνει ένα περίεργο ενδιαφέρον για κοινωνικές ομάδες που ξαφνικά ήλθαν στο επίκεντρο και παράλληλα εκφυλίζονται χαρακτηρισμοί και πρακτικές. Δεν θα επιλυθούν τα προβλήματα ΚΑΝΕΝΟΣ πολίτη και επισκέπτη αυτής της χώρας αν δεν αναγνωρίσουμε το φασισμό της καθημερινότητάς μας. Άλλη μια υποκρισία, άλλη μια διαβολή για να διαιωνίζεται μια αθλιότητα.

Μάθετε πρώτα σε τι κόσμο ζω, μάθετε σε τι κόσμο ζουν πάρα πολλοί από τους συμπολίτες σας, μάθετε πρώτα ποιοι είναι οι συμπολίτες σας, ανακαλύψτε ότι δεν υπάρχει ο κόσμος τους και ο κόσμος σας, αλλά ένας αδιαίρετος κόσμος και ότι η ανεξερεύνητη πηγή της δυστυχίας σας, αρχίζει να υπάρχει εκεί που ξεκινά η αδιαφορία σας.

Είναι βία και φασισμός να μην μου επιτρέπεις να κινηθώ, βάζοντας όπου γουστάρεις το περίβλημα της κοινωνικής σου κομπλεξικότητας, είναι βία και φασισμός να είμαι άνεργος για χρόνια μόνο και μόνο γιατί έχω αναπηρία, είναι φασισμός και αναπηρία να αφήνεται στην οικογένεια όλη η προνοϊακή υποχρέωση του παιδιού με αναπηρία, είσαι φασίστας αν νομίζεις ότι όσα περιγράφω είναι δικό μου και προσωπικό πρόβλημα.

Ο αποκλεισμός δεν είναι θεωρία αλλά καθημερινή πρακτική και οφείλετε και οφείλουμε την ίση και δίκαιη μεταχείριση όλων στο ίδιο πρόβλημα. Φτιάξτε ένα τόπο αξιοβίοτο για τους κατοίκους του και τότε ίσως να ΑΠΟΚΤΉΣΕΤΕ ΤΗΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ να βοηθήσετε, επισκέπτες, μετανάστες και όποιους άλλους. Και μην μου πείτε ότι δεν είναι έτσι διότι δυστυχώς ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ, αλλά βλέπετε τα λόγια είναι εύκολα και γλυκιά η παγίδα της μόδας ΤΑ ΕΡΓΑ είναι τα δύσκολα, τα ΕΡΓΑ!

2009-09-12T11:31:00.000+03:00

http://www.youtube.com/watch?v=dttazmSsJl0

Στον αυριανό πρωθυπουργό!

2009-09-03T00:25:00.003+03:00

Αξιότιμε αυριανέ Πρωθυπουργέ,

Σας απευθύνουμε αυτή την ανοικτή επιστολή όχι τόσο λόγω της πολιτικής κατάστασης των τελευταίων ετών, όσο για να δηλώσουμε την ανησυχία, τον προβληματισμό αλλά και την επιμονή και αγωνιστικότητα μας σε όλα όσα πιστεύουμε και υπερασπίζουμε με μια συγκεκριμένη στάση ζωής.

Προερχόμαστε από το χώρο της κινητικής αναπηρίας και είμαστε σχεδόν αποκλειστικά χειριστές αναπηρικής τροχοκαρέκλας.

Δυστυχώς οι κινητικά ανάπηροι στη χώρα μας αλλά και γενικότερα οι ανάπηροι και οι οικογένειές τους, παρόλη την εκπροσώπησή τους σε συλλογικά όργανα είτε θεσμικού χαρακτήρα είτε πολιτικής διάστασης, βιώνουν σε πολύ μεγάλο βαθμό την προσβολή, το ρατσισμό και την περιθωριοποίηση.

Μέρος αυτού του αποκλεισμού είναι και ο εφησυχασμός και το άλλοθι που προβάλλει η ελληνική κοινωνία αλλά και οι κρατικοί θεσμοί και οι πολιτικοί, ότι μέσω της ύπαρξης «εκπροσώπων» ορισμένων εκ των αναπήρων και των αναπηρικών οργανώσεων τους, εξαντλούνται οι υποχρεώσεις τόσο του κράτους όσο και της κοινωνίας της ίδιας. Τίποτα πιο ψευδές από την αμείλικτη πραγματικότητα μιας πρωτεύουσας και κυρίως μίας χώρας που δεν αξιοποίησε την κληρονομιά στο θέμα της προσβασιμότητας του δομημένου περιβάλλοντος από την Ολυμπιάδα και Παραολυμπιάδα του 2004.

Οι απίστευτες ελλείψεις του τομέα της αποκατάστασης, η ίδια η κοινωνία που στην καλλίτερη των περιπτώσεων κοιτά με αμηχανία τον ανάπηρο πολίτη είναι απλώς ενδεικτικά θέματα που περιγράφουν τη ζωή των αναπήρων στην Ελλάδα, οι οποίοι παίζουν, σε μία κακότεχνη ταινία, τους επιβάτες ενός λεωφορείου που βλέπουν τη ζωή και τις εξελίξεις από τα παράθυρα του οχήματος, που ποτέ δεν κάνει στάση γι’ αυτούς.

Μιλώντας και γράφοντας και εν ονόματι αυτών που δεν μπορούν να μιλούν επώνυμα διότι απλά εκβιάζονται και τρομοκρατούνται είτε περιμένοντας στον αιώνιο προθάλαμο της ανεργίας, είτε στο θάλαμο κάποιου ιδρύματος, είτε από κάποιες οργανώσεις που προσπαθούν να τους χειραγωγήσουν, προσπαθούμε κυρίως μέσω του διαδικτύου να καυτηριάζουμε και να τους πληροφορούμε για όλα αυτά που μας τυραννούν και μας δυναστεύουν.

Αν και οι αποφάσεις των πολιτικών δεν αλλάζουν με μιας τα αρνητικά μιας κοινωνίας, έχουν όμως πολύ σημαντική επίδραση. Τα ζητήματα της αναπηρίας όπως και πολλά άλλα κρίσιμα ζητήματα στην ελληνική πραγματικότητα, απαιτούν αλλαγή στάσης και οριστική ρήξη με κατεστημένα και άτομα που έχουν αναλάβει σχεδόν στο διηνεκές και δικτατορικά να είναι επαγγελματίες «εκπρόσωποι» μας.

Αυτοί οι επίδοξοι «βασιλείς» και οι αυλικοί τους που «τα βρίσκουν» με όλες τις κυβερνήσεις ετοιμάζονται να ξεθάψουν παλιές κομματικές ταυτότητες για να προσεγγίσουν εκ νέου τη νέα κυβέρνηση.
Εάν η μελλοντική κυβέρνησή σας, θέλει να δείξει ένα νέο πρόσωπο που δεν θα έχει καμία σχέση με αυτό του παρελθόντος και την παρούσα διακυβέρνηση οφείλει να δράσει ακριβοδίκαια, ξεκάθαρα και τίμια και να μην δεχτεί ή συνεχίσει να έχει στους κόλπους του ανθρώπους που υποβαθμίζουν και την ποιότητα της ελληνικής κοινωνίας δρώντας ως «πατερούληδες» της πιο περιθωριοποιημένης κοινωνικής ομάδας, αυτής των αναπήρων.
Εκατομμύρια κρατικά ευρώ δίνονται χωρίς να πιάνουν τόπο, χωρίς να παράγεται κανένα έργο και με μόνο σκοπό την εικονική ηρεμία και «ειρήνη».
Το μέγιστο ποσοστό όμως των ατόμων με αναπηρία που υποφέρουν είναι εκτός οργανώσεων και είναι αυτό που δρα και αντιδρά, μαζί με τις οικογένειες τους, σιωπηλά.

Όλα αυτά τα χρόνια έχει δημιουργηθεί μια αρρωστημένη και πλαστή εικόνα με ψευτοαναπήρους οι οποίοι πολλές φορές υποστηρίζονται και από συγκεκριμένα άτομα με αναπηρία για πελατειακούς και ψηφοθηρικούς λόγους.
Αυτό όμως μας υποβαθμίζει όλους δημιουργώντας μια σύγχυση στην πολιτεία και την ελληνική κοινωνία με αποτέλεσμα τα άτομα με αναπηρία να μην έχουν τα δικαιώματα και τις διευκολύνσεις που θα έπρεπε να έχουν ώστε να είναι ενεργά μέλη της.

Παράλληλα με την απομάκρυνση όλων αυτών των παρασιτικών στοιχείων η πολιτεία οφείλει και επιβάλλεται να θέσει το ζήτημα της πλήρους ενσωμάτωσης των αναπήρων στην ελληνική κοινωνία σαν ζήτημα προτεραιότητας και όχι απλά να ασχολείται επετειακά. Οι κρίσιμες αυτές κοινωνικά καταστάσεις απεικονίζονται ΚΑΙ οικονομικά, με τα άτομα με αναπηρία να είναι από τις πιο φτωχές ομάδες του ελληνικού πληθυσμού και με τη διαιώνιση του αισχρού ψέματος ότι η πρόνοια και η αλληλεγγύη απλά «στοιχίζουν».

Η κρισιμότητα των περιστάσεων επιβάλλει αυριανέ πρωθυπουργέ, την επιλογή πολιτικών και ανθρώπων που θα κινηθούν σε πλαίσια πλήρους αξιοκρατίας, τιμιότητας και αφοσίωσης. Να είστε βέβαιος ότι όσο πληγωμένος και αν είναι ο κόσμος της αναπηρίας, θα υποστηρίξει και θα στηρίξει και αυτές τις πολιτικές και τέτοιες προσωπικότητες.
Η ισχύς και η ευαισθησία μιας κοινωνίας καθορίζεται από την αντοχή και την ποιότητα διαβίωσης του πιο αδύναμου κρίκου της κοινωνικής αλυσίδας.

Δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε νέα επανίδρυση πλέον ή να δώσουμε νέα περίοδο χάριτος.
Την ώρα που γράφουμε αυτή την επιστολή υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν από κακή ή μη ιατρική περίθαλψη και αργοπεθαίνουν γεμάτοι πληγές στα κρεβάτια τους, όσοι από αυτούς έχουν. Πολλοί δε έχοντας αυτές τις πληγές σε όλο τους το κορμί και καθισμένοι πάνω σε ένα αναπηρικό κάθισμα προσπαθούν να βγάλουν τα προς το ζην, χωρίς κανείς να ενδιαφέρεται γι' αυτούς.

Ίσως όλα αυτά να ακούγονται σκληρά αλλά δυστυχώς αυτή και χειρότερη είναι η πραγματικότητα και έχουμε σκοπό να σας τη μεταφέρουμε χωρίς ωραιοποιήσεις και εξωραϊσμούς.

Ελπίζουμε και ευχόμαστε η επιστολή μας να βρει ευήκοα ώτα.

Όπως και να έχει εμείς θα συνεχίσουμε να είμαστε εδώ ενημερώνοντας την ελληνική κοινωνία για τα τεκταινόμενα, την εκάστοτε κυβέρνηση και αυτούς που επικαλούνται ότι μας εκπροσωπούν.

Για το Διοικητικό Συμβούλιο του Πειραϊκού Συλλόγου Κινητικά Αναπήρων
Βασίλειος Δημητριάδης
Γεράσιμος Πόλης
Ταχ. Διεύθυνση - Κ. Γέμελου 27 Νίκαια 18450
Τηλ.: 2104256148- 6934641890 - Fax.: 2104256021
Ιστοσελίδα: www.peiraikos.org Email: info@peiraikos.org - Facebook: http://www.facebook.com/peiraikos

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΠΕΡΙΚΛΗ ΚΟΡΟΒΕΣΗ!

2009-08-31T10:53:00.003+03:00

Άξιε γιέ της Κεφαλονίτικης γής, συγχαρητήρια!!! Τέτοιους ανθρώπους έχει ανάγκη η Ελλάδα!!

ΣΆΒΒΑΤΟ, ΑΎΓΟΥΣΤΟΣ 22, 2009
Ιδού ο ένοχος

Του ΠΕΡΙΚΛΗ ΚΟΡΟΒΕΣΗ*

Η πολιτική ηγεσία του ΣΥΝ φαίνεται να ταυτίζεται πλήρως με τα έργα και τις ημέρες του πάλαι ποτέ Ενιαίου Συνασπισμού που συγκροτήθηκε από το ΚΚΕ και την ΕΑΡ υπό την ηγεσία των Χαρίλαου Φλωράκη και Λεωνίδα Κύρκου.

Ο τελευταίος μάλιστα με άρθρο του στα «Νέα» (20.8.09) επαναφέρει στο προσκήνιο την πολιτική της ΕΑΡ προτείνοντας στον ΣΥΝ να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ. Εδώ και χρόνια από τις στήλες αυτής της εφημερίδας ο καλός συνάδελφος Γ. Βότσης θέτει πιεστικά ερωτήματα για τον χρηματισμό των κομμάτων της Αριστεράς και απάντηση δεν έχει πάρει. Με δραματικό τρόπο επανέφερε το ερώτημα και ο καθηγητής Κώστας Μπέης. Εγώ απλώς ανακύκλωσα τις ήδη δημοσιευμένες πληροφορίες με την ελπίδα πως θα ασκούσα μια πίεση για να δοθεί μια απάντηση. Η ελπίδα μου βγήκε αληθινή και τα κόμματα της Αριστεράς αντέδρασαν. Αλλά δεν απάντησαν στα ερωτήματα που έθεσε η «Ε» και στοχοποίησαν τον ανακυκλωτή.

Αυτή είναι μια παλιά και δοκιμασμένη σταλινική τακτική που είναι προσφιλής τόσο στην κλασική της μορφή όσο και στην ανανεωτική της. Οταν δεν μπορούμε ή δεν θέλουμε να απαντήσουμε σε κάποιο ερώτημα ενοχοποιούμε το ίδιο το ερώτημα και το δαιμονοποιούμε για να αποφύγουμε την ουσία του πολιτικού προβλήματος. Και αυτό δεν βγαίνει ποτέ στην επιφάνεια. Και η κρίση που περνάει αυτή τη στιγμή ο ΣΥΝ με τη σύγκρουση των δύο ηγεσιών του είναι καθαρή. Ή θα δημιουργήσουμε μια ΕΑΡ που θα αφομοιωθεί στο ΠΑΣΟΚ ή ανασυγκροτούμε μια Αριστερά του 21ου αιώνα με διακριτό πρόσωπο και κρυστάλλινες θέσεις. Και αυτές οι δυο πολιτικές απόψεις δεν μπορούν να δημιουργήσουν μια νέα σύνθεση γιατί είναι αποκλίνουσες.

Και όταν ένα κόμμα βρίσκεται σε μια βαθιά κρίση, ένα τυχαίο γεγονός, όπως ήταν η συνέντευξή μου στο Κανάλι 1 του Πειραιά, μπορεί να αναδείξει τη σοβαρότητα των πολιτικών προβλημάτων, που αν δεν αντιμετωπιστούν πολιτικά, τότε οι συνέπειες μπορεί να είναι απρόβλεπτες. Και πολύ φοβάμαι πως οι ηγεσίες του ΣΥΝ έχουν χάσει το παιχνίδι και οι διάφοροι έμμισθοι γραφειοκράτες θα συνεχίσουν να αυτογελοιοποιούνται. Από τον Τύπο έμαθα πως επιθυμούν την τιμωρία μου ή την παραίτησή μου. Σε μένα δεν έχει ανακοινωθεί τίποτα. Και αυτό δείχνει πως η ηγεσία του ΣΥΝ έχει χάσει την επαφή με την πραγματικότητα. Τιμωρείς ή διαγράφεις κάποιον που είναι μέλος σου. Εγώ δεν υπήρξα ποτέ μέλος του ΣΥΝ. Και μπορεί να εκπροσωπώ κατά το ένα δέκατο τέταρτο τον ΣΥΡΙΖΑ στο Κοινοβούλιο, αλλά δεν είμαι μέλος του, γιατί ακόμα δεν έχει τη δυνατότητα να κάνει εγγραφές μελών. Αρα, ποιος θα διαγράψει ποιον. Ο μόνος που μπορεί να με διαγράψει είναι ο εαυτός μου. Αλλά μέχρι στιγμής δεν μου έχει υποβληθεί καμιά παραίτηση.

Σύντροφός μου από τα φοιτητικά χρόνια μού έκανε μια πολύ ενδιαφέρουσα επισήμανση και την επαναλαμβάνω: «Εμείς δεν χρωστάμε τίποτα στην Αριστερά. Αυτή μας χρωστάει. Ούτε με υποτροφίες μας έστειλε να σπουδάσουμε, ούτε επαγγελματικά στελέχη γίναμε ποτέ, ούτε μπήκαμε σε κάποια επετηρίδα και να πάρουμε αξιώματα. Και σκέψου πως εσύ δίνεις το 20% της βουλευτικής σου αποζημίωσης για να συντηρείς και τους γραφειοκράτες του ΣΥΝ. Είναι σαν να χρηματοδοτείς τη δίωξή σου». Στο τελευταίο είχα κάποιες ενστάσεις. Υπάρχει πρόθεση δίωξης για τις απόψεις που έχω εκφράσει κατά καιρούς. Αλλά ευτυχώς ούτε το ΚΚΕ ούτε οι γραφειοκράτες του ΣΥΝ είναι σήμερα σε θέση να στήνουν «γκούλακ» για τους αντιφρονούντες. Η ζωή συνεχίζεται, όπως και τα ερωτήματα που μένουν αναπάντητα. Και για όποιον ενδιαφέρεται να μάθει τι είπα, υπάρχει και γραπτή μου δήλωση, που δημοσιεύτηκε στη χθεσινή «Ε». Αν η πολιτική γραμματεία του ΣΥΝ επιθυμεί να τη λογοκρίνει, ας το κάνει. Προσωπικά, με τη λογοκρισία δεν τα πάω καλά.

* Συγγραφέας-βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Α’ Αθηνών
perkor29@gmail.com
πηγή: http://stigmatismenoi.blogspot.com/

Το απέραντο γαλάζιο

2009-08-29T22:46:00.003+03:00

Επειδή διακρίνω πρόσφατα, ότι η ευγένεια και η διακριτικότητα όχι μόνο δεν εκτιμούνται αλλά μάλλον ιδεολογικοποιείται και η βλακεία, είμαι υποχρεωμένος να πω δημόσια κάποιες θέσεις μου.

Είναι γεγονός που δεν αμφισβητείται, ότι με το σύστημα της αντιπαροχής επί πρωθυπουργίας Καραμανλή του πρεσβυτέρου, καταστράφηκε σχεδόν το σύνολο του νεοκλασσικού πλούτου της Αθήνας και επιπλέον αφέθηκε η άγρια αστικοποίηση των εγχώριων μεταναστών, να δράσει από μόνη της, δημιουργώντας τερατώδη προάστια με ελλειμματική αστική σχεδίαση, όταν ο Ελ. Βενιζέλος μετά από μια εθνική καταστροφή δημιούργησε συνοικίες, βλέπε, Ν. Ιωνία, Ν. Φιλαδέλφεια, Ν. Ερυθραία, κ.α. πενήντα χρόνια πιο πρίν!

Η άγνοια κάποιων φαίνεται πλέον, ότι είναι και θέμα πολιτικής συνέχειας. Προσωπικά μου είναι πολύ δύσκολο να φανταστώ, ότι υπάρχει τέτοια αδυναμία κατανόησης των βασικών παραμέτρων διαβίωσης των ανθρώπων που ζούμε στα πλαίσια της αναπηρίας από τους υπόλοιπους συμπολίτες μας. Η αδυναμία δε των ίδιων των αναπήρων, όχι μόνο να κατανοήσουν τις ανάγκες των συναδέλφων των, αλλά και να αναγνωρίσουν τις ίδιες τους τις ανάγκες, σε κάνει από την πολύ οργή, να βάλεις απλά τα γέλια διότι δεν μπορείς ούτε καν να κλάψεις…

Ας αρχίσουμε λοιπόν από τα βασικά των βασικών, ότι είναι για έναν βαδίζοντα το πέλμα του ποδιού του, είναι για τον κινητικά ανάπηρο, το ελαστικό του τροχού της τροχοκαρέκλας που χρησιμοποιεί. Α και να μην ξεχάσω να το πω και αυτό, επίσης ο κινητικά ανάπηρος και ειδικά αυτός που χρησιμοποιεί αποκλειστικά, αναπηρική τροκαρέκλα, μπορεί να μετακινηθεί και να προσεγγίσει χώρους μόνο εκεί που μπορεί να πάει και να προσεγγίσει η τροχοκαρέκλα του, μην το ξεχνάμε παρακαλώ. Ερωτώ, λοιπόν έχετε δει πολλούς στην καθημερινότητά τους να περπατούν ξυπόλυτοι πάνω σε καρφιά, να βουλιάζουν μέχρι το γόνατο στη λάσπη ή να διακινδυνεύουν να σπάσουν πόδια, πέφτοντας μέσα σε λακούβες και να θεωρούνται όλα αυτά σωστό περιβάλλον και ποιότητα ζωής; Όταν σε χώρο που διαβιούν και κύρια πρέπει να εξυπηρετούνται κινητικά ανάπηροι, περιορίζεται ο χώρος κίνησης και έκφρασης των χρηστών, πως είναι δυνατόν αυτό, να ερμηνεύεται ως αναβάθμιση και καλλωπισμός, μόνο και μόνο επειδή τοποθετήθηκε «χλοοτάπητας» !

Συνεχίζομε για λίγο πάλι τα βασικά, η ρόδα της κάθε τροχοκαρέκλας για να μπορέσει να κυλήσει (αυτό και μόνο είναι το έργο της) χρειάζεται να είναι σε επαφή με υπόστρωμα – επιφάνεια, που θα έχει συνοχή, συνεκτικότητα, δεν θα πτυχώνει και θα έχει ένα βαθμό σκληρότητας και άνω. Προσπαθώ να κωδικοποιήσω, για να σας πω ότι δεν ΚΥΛΑ μια τροκαρέκλα πάνω σε χλοοτάπητα, ούτε σε άμμο, ούτε σε κροκάλες, ούτε σε βότσαλα και πόσο μάλλον πάνω σε ΑΔΡΑΝΗ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΑ ΥΛΙΚΑ (γαρμπίλι). Ε, όλα αυτά ΔΕΝ υπήρχαν και υπάρχουν ΤΩΡΑ, στο χώρο του ΚΑΑΠΒ – Βούλας στην παραλία, στο όνομα του καλλωπισμού του χώρου και της αναβάθμισής του.

Οι άνθρωποι με κινητική αναπηρία προσβάλλονται καθημερινά από την κυρίαρχη ανήθικη στάση της πλειοψηφίας της ελληνικής κοινωνίας τόσο από τον τρόπο που δομεί το περιβάλλον αλλά, και από τη διαχείριση του ανθρωπογενούς περιβάλλοντος που επιβάλλει.

Αφιερωμένο στους Βασίληδες που μιλάω και τα λέμε και που είναι η έμπνευση για πολλά από αυτά που γράφω.

Για μια Αρχιτεκτονική της Ελευθερίας!

2009-08-19T01:20:00.005+03:00

Παίρνω αφορμή από τα πολύ ευγενικά σχόλια του Στάθη στη σημερινή Ελευθεροτυπία στην στήλη του Ναυτίλος, http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=7377 1(άρθρο της 18.8.2009) για να τον ευχαριστήσω και πάλι (το ομολογώ τα είχα ανάγκη) και κύρια για τη χρονική συγκυρία που τα έγραψε και συνεχίζω με τα παρακάτω:

Εξαντλημένοι οι κινητικά ανάπηροι από τον αποκλεισμό που υφίστανται χρόνια τώρα, έχουν σε μεγάλο βαθμό αλλοτριώσει τη συλλογικότητά τους σε βαθμό μη αναστρέψιμο κατά τη γνώμη μου και εφαρμόζουν την πρώτη επίδραση του αποκλεισμού και του περιορισμού, την βία μεταξύ αλλήλων! Τα ινδικά χοιρίδια από τα σώματά τους έως και την κοινωνικότητά τους τίθενται ως πρότυπο και για την δράση σκευασμάτων αλλά και για συμπεράσματα σε κοινωνικό επίπεδο. Η διάρκεια ζωής αυτών των πλασμάτων που κάθε τους γενιά είναι λίγοι μήνες, επιτρέπει ΚΑΙ κοινωνικά πειράματα. Απαράβατος κανόνας, το γεγονός, ότι όταν περιορίσεις την ελευθερία κινήσεων και επιλογών σε μια κοινότητα και περιορίσεις και το ζωτικό χώρο που αντιστοιχεί σε κάθε άτομο, θα ξεσπάσουν επεισόδια βίας που μπορούν να φτάσουν μέχρι και την εξόντωση αλλήλων.

Καλώς ή κακώς η αρχιτεκτονική ασχολείται κύρια με το παραπάνω, δηλαδή με ζητήματα χώρου και κυρίως είναι ανθρωποκεντρική. Όταν δε, περιλαμβάνει ζητήματα διαχείρισης οικοσυστημάτων ή αστικών συγκροτημάτων «μεταμορφώνεται» σε πολεοδομία ή χωροταξία, αδελφές και υποστηρικτικές επιστήμες. Επίσης η Αρχιτεκτονική για όσους δεν το γνωρίζουν είναι ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ, δεν αρκεί ένα δημιούργημα στο χώρο να καλύπτει απλά και μόνο λειτουργικές ανάγκες (πράγμα και αυτό πολύ δύσκολο να επιτευχθεί) αλλά χρίζει αυτής της αδιόρατης από τον απαίδευτο νου ιδιότητας να αποτελεί και αισθητικό αποτέλεσμα και να προκαλεί στον χρήστη όχι μόνο ένα προβληματισμό σε ότι αφορά τη σχέση των μερών με το σύνολο αλλά να δημιουργεί και μια συντροφικότητα που θα αναδεικνύεται στο χρόνο, διότι το έργο τέχνης το αποκωδικοποιείς και το εισπράττεις στο διηνεκές.

Μέσα στον προβληματισμό των αρχιτεκτόνων δυστυχώς υπάρχουν και εκεί τα κοινωνικά στερεότυπα διότι αρχιτεκτονική που να λειτουργεί με υποθετικό χρήστη σε υποθετικά περιβάλλοντα, δεν αντέχει παραπάνω από τα όρια σκέψης και φαντασίας του δημιουργού της. Ως γνωστό τα κοινωνικά στερεότυπα δεν είναι κάτι στατικό αλλά ένας συνεχής επαναπροσδιορισμός και εδώ ακριβώς, έρχεται το δύσκολο έργο του αρχιτέκτονα, να προσδώσει διαχρονικότητα σαν οφειλή και υποχρέωση τόσο στον εργοδότη και ιδιοκτήτη, ώστε η επένδυση να μην εμπλέκεται σε χρονικότητες που θα καθιστούν μελλοντικές αναγνώσεις του έργου δύσκολες, ειρωνικές και απαξιωτικές από την στενή σύλληψή τους, αλλά και σαν εσωτερική υποχρέωση στην ίδια την αρχιτεκτονική πράξη σαν υποχρέωση στον ίδιο τον αμείλικτο έλεγχο και επανέλεγχο του ίδιου του δημιουργού. Ο καθηγητής της Αρχιτεκτονικής του ΕΜΠ και δημιουργός του Σταθμού των Πλοίων στο Λιμάνι του Πειραιά (αυτό που τελικά κατέληξε να είναι κέντρο εκθέσεων) κ. Ιωάννης Λιάπης άλλαζε σχέδια και ξυλότυπο ακόμη και τη στιγμή που ήσαν εγκατεστημένα ήδη τα συνεργεία στο εν λόγω έργο, έτοιμα προς σκυροδέτηση!

Ένα άλλο στοιχείο που πρέπει να καταστεί σαφές είναι ότι το αρχιτεκτονικό έργο αλλά και γενικότερα το δομικό έργο από τη στιγμή που θα δημιουργηθεί λόγω της φύσης του δύσκολα ΑΛΛΑΖΕΙ και τροποποιείται.

Όλα τα παραπάνω είναι τα απολύτως ελάχιστα που είναι απαραίτητα για να διατυπώσω μια μικρή επιγραμματική θέση σε ζητήματα προς τεράστιο διάλογο.

Το αρχιτεκτονικό αλλά και το δομικό έργο, για τον ερευνητή αλλά και για τον καθένα που θέλει να ασχοληθεί εμπεριέχει όλες τις παραμέτρους της κοινωνικής εντολής που εξυπηρετεί, δηλώνει πάρα μα πάρα πολλά για το δημιουργό του και γενικότερα χαρακτηρίζει και την εποχή του την ίδια. Σε ότι αφορά δε την αλληλουχία και την αλληλεγγύη των γενεών, εκεί τα πράγματα είναι τελεσίδικα! Άντε να ζήσεις στους πρόποδες της Ακρόπολης αγνοώντας την ή ξαναδημιούργησε τα μπαζωμένα ποτάμια και ρυάκια που υπάρχουν κάτω από τους δρόμους του κέντρου της Αθήνας!

Οι κοινωνίες που νοιάζονται για την ευημερία και την καθημερινότητά των αδύναμων κρίκων τους είναι κοινωνίες δυνατές, με διαχρονικά θεμέλια που κατατάσσονται στην πορεία της εξέλιξης του ανθρώπινου γένους από αιμοβόρου και πολεμικού σε γένους προόδου και πνευματικότητας.

Η υιοθέτηση του χειριστή ενός αναπηρικού αμαξιδίου ή πιο σωστά μιας τροχοκαρέκλας σαν το πρότυπο του χρήστη, που πρέπει η σύγχρονη αρχιτεκτονική σαν εκ των ουκ άνευ να είναι και στα πλαίσια της αειφόρου ανάπτυξης, φαντάζει απλή πράξη αλλά δεν είναι καθόλου, εν τέλει. Το αναπηρικό κίνημα στις Η.Π.Α. μετά τον πόλεμο του Βιετνάμ επέβαλλε τελεσίδικα ότι η παραγωγή χώρων θα είναι φιλική και πρόσφορη σε όλη της την έκταση και τα ΠΟΙΟΤΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ για τον μέσο χρήστη τροχοκαρέκλας. Θυμάμαι δε πριν είκοσι χρόνια στο ΕΜΠ δειλά δειλά σε κάποιες εργασίες, να αποτελεί η ράμπα στοιχείο αρχιτεκτονικού διαλόγου και να περνάμε από το στάδιο του νομοθετικού εξαναγκασμού, στην ενσωμάτωση των νέων αυτών χωρικών απαιτήσεων στην αρχιτεκτονική παλέτα.

Είναι πάρα, μα πάρα πολύ λυπηρό όταν ομάδες αρχιτεκτόνων στην πατρίδα μας και του υπογράφοντος συμπεριλαμβανομένου, έχουμε δώσει μάχη ζωής για να ανοίξουμε τις προοπτικές και τον τρόπο σκέψης του τεχνικού κόσμου, να βλέπουμε μετά από τόσα χρόνια αγώνα, να γίνονται έργα φοβερής ΑΥΤΟΫΠΟΝΟΜΕΥΣΗΣ και να παράγεται χώρος διάκρισης, ταξικής κατεύθυνσης και ανεπάρκειας, εκεί που θα έπρεπε τα πράγματα να παράγονται ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΙΚΑ!

Ξαναγυρνώντας στην εισαγωγή μας, πρέπει κάποιοι επιτέλους να αντιληφθούν, ότι η ελευθερία, που απαιτεί αρετή και τόλμη και είναι προϋπόθεση για κάθε μορφής αυτοδιαχείρισης, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΙΛΗ ΖΩΤΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ αλλά μια νέα έκταση, μια πρόκληση, μια νέα χώρα προς κατάκτηση, ας μην φοβούνται!

Γεράσιμος Πόλης

Διπλ. Αρχιτέκτων Μηχανικός ΕΜΠ,

Ομότιμο μέλος του ΤΕΕ,

πρώην πρόεδρος της ΕΜΔΥΔΑΣ, Κεντρικής Υπηρεσίας Υπουργείου Υγείας,

ειδικός σε θέματα προσβασιμότητας.

Δέσποινα Βανδή, μπράβο για την ελικρίνεια σου.

2008-12-05T17:46:00.003+02:00

Με αφορμή, τα πρόσφατα γεγονότα και δηλώσεις της κας Βανδή σε ότι αφορά, την προοπτική να αντιμετώπιζε μια σοβαρή αναπηρία ως επίπτωση ενός ατυχήματος και με την ιδιότητά του κινητικά ανάπηρου σχεδόν για όλη μου τη ζωή οφείλω να δηλώσω δημόσια τα ακόλουθα:

Η αλήθεια πρέπει να είναι υπεράνω όλων μας και οφείλουμε να την υπερασπιζόμαστε πέρα από κάθε κοντόφθαλμο προσωπικό μας συμφέρον.

Συγχαίρω την κα Βανδή όχι για το περιεχόμενο της δήλωσής, ότι θα προτιμούσε να πέθαινε παρά να συνεχίσει να ζει ως ανάπηρη ως πιθανή συνέπεια του ατυχήματός της, αλλά για το θάρρος της διατύπωσης της γνώμης της και την ειλικρίνεια της.

Άλλωστε κα Βανδή πιστεύω ότι αυτή η ακεραιότητα και η ειλικρίνεια, προκύπτει από επαρκές ψυχικό υπόβαθρο και περίσσεια αρετή και αυτά ακριβώς τα εφόδια σε περίπτωση που καταλήγατε ανάπηρη θα μεταμόρφωναν τη συμπεριφορά σας και θα αποκάλυπταν ένα μεγαλείο προσωπικής δύναμης που και για εσάς την ίδια θα ήταν μια αποκάλυψη και ένα θαύμα. Δεν είναι ένας και δύο οι άνθρωποι στους οποίους συνέβη κάτι παρόμοιο και έμειναν έκπληκτοι από την δύναμη που βρήκαν να συνεχίζουν να ζουν, να εργάζονται, να συμπαρίστανται στην οικογένειά τους, να αγωνίζονται κοινωνικά και πολλά, πολλά άλλα! Σας συνιστώ ως ανάγνωση το παγκόσμιο best seller του Eckhart Tolle «Για μια νέα ζωή» για να δείτε πως επηρεάστηκε από τον Hawking αλλά και στο τι καταλήγει να προάγει ως ανθρώπινη ιδιότητα που σίγουρα, είναι πέρα από την αρτιμέλεια.

Όμως με τη δήλωση σας, εκθέσατε την αμηχανία και το ρατσισμό της Ελληνικής Κοινωνίας γύρω από την αναπηρία, ποιος δεν φτύνει τον κόρφο του μην τυχόν και του συμβεί το κακό; Ποιος επώνυμος και ανώνυμος επιθυμούσε ή επιθυμεί να καταστεί ανάπηρος - ανάπηρη; Ποιος από όλους αυτούς τους υποκριτές πολιτικούς που μας συμπαρίστανται στις 3 Δεκέμβρη θα καθόταν σε αναπηρική καρέκλα κατά τη διάρκεια μιας εκδήλωσης και θα τολμούσε να φωτογραφηθεί σε αυτή τη στάση; Πως εκδηλώνουν το σεβασμό τους όλοι αυτοί που δεν κάνουν δηλώσεις σαν τις δικές σας, αλλά μας εξευτελίζουν καθημερινά με τον πιο χυδαίο τρόπο, καταλαμβάνοντας τις διαβάσεις πεζών και τα πεζοδρόμια με τις Porsche τους; Τι είδους είναι οι δηλώσεις ιατρών που ζητούν να πάρεις την αναπηρική καρέκλα από συγκεκριμένο έμπορο γιατί αλλιώς δεν συνταγογραφούν αυτό που αναφαίρετα δικαιούσε;

Πείραξαν οι δηλώσεις σας; Τότε οι δηλώσεις μητέρων και μητέρων που απείλησαν τις κόρες τους με κάθε μέσο ότι δεν θα επιτρέψουν ποτέ το γάμο με έναν ανάπηρο/η τι έκαναν; Αυτές δεν τη θυμηθήκαμε ποτέ και δεν τις καταγγείλαμε γιατί δεν ήταν επώνυμες;; Θα μπορούσα να αναφέρω παραδείγματα από την καθημερινότητα για σελίδες επί σελίδων και μόνο αυτό το τελευταίο, οι ίδιοι οι ανάπηροι είναι ρατσιστές μεταξύ τους. Οι βαδίζοντες δεν θέλουν να χρησιμοποιήσουν αναπηρικό αμαξίδιο για να μην χαλάσουν μια εικόνα αυτόνομης μετακίνησης, οι παραπληγικοί υποβαθμίζουν συνεχώς τα αιτήματα των τετραπληγικών, οι δε τυφλοί και κωφοί είναι για όλους εμάς τους υπόλοιπους εν δυνάμει παντοτινοί ηγέτες. Βλέπετε και οι έλληνες ανάπηροι πριν αποκτήσουν την αναπηρία τους και αυτοί είχαν την χειρότερη εικόνα και άποψη για την αναπηρία.

Η ελληνική κοινωνία έχει πολύ δρόμο για να κατακτήσει τον ΑΥΤΟΣΕΒΑΣΜΟ ΤΗΣ και σίγουρα ένα από τα πρώτα πράγματα που πρέπει να αποτελέσουν παρελθόν είναι το αναπηρικό κίνημα και οι συλλογικοί χώροι της αναπηρίας να πάψουν, να εξαργυρώνουν την περιθωριοποίηση, με την αποζημίωση των επιδομάτων και της διεκδίκησης λίγο ευρώ παραπάνω, αποδεχόμενοι την ευτελή σύγχρονη επαιτεία, ελαχιστοποιώντας το ζητούμενο από τους έλληνες πολιτικούς και λοιπούς κυρίαρχους εξουσιαστές και μη, στο ελάχιστο αποδεκτό κοινωνικό αποτέλεσμα.

Με το θάρρος της γνώμης μου, Γεράσιμος Πόλης, αρχιτέκτων μηχανικός, κινητικά ανάπηρος από πολιομυελίτιδα και ειδικός σε θέματα πρόσβασης, http://access2sea4disabled.blogspot.com

Ανοικτή επιστολή στον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας.

2008-08-08T18:33:00.003+03:00

Αν αγαπάτε αυτή τη χώρα, αν έχετε αγωνιστεί για τη δημοκρατία υπογράψτε και διαδόστε αυτή μου τη διαμαρτυρία και αποστείλατε την στο email του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, στο pressoffice@presidency.gr (http://www.presidency.gr - τηλ. 2107283111 - fax 2107248938)

Κηφισιά, 8. Αυγούστου 2008, ώρα 18:00

Εξοχότατε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας, κ. Παπούλια,
Παρακολουθώ σε απευθείας μετάδοση από το Πεκίνο την τελετή έναρξης των Ολυμπαικών Αγώνων του Πεκίνου και με συγκλονισμό και ψυχική ταραχή να με καταλαμβάνει, παρακολούθησα το γεγονός του χαιρετισμού της Ελληνικής Ομάδας από τα θεωρεία των ηγετών και επισήμων σπό το ζεύγος Γλύξμπουργκ, ως ηγέτες της Ελληνικής Δημοκρατίας. Ο Πρόεδρος Μπους χαιρέτησε την ομάδα των ΗΠΑ, ο πρωθυπουργός Πούτιν, την ομάδα της Ρωσίας, ο διάδοχος της Ισπανίας την Ισπανική ομάδα, παρακαλώ πάρα πολύ να μου απαντήσετε για ποιό λόγο δεν ήσασταν στα θεωρεία του Ολυμπιακού Σταδίου του Πεκίνου για να χαιρετήσετε την Ελληνική Ομάδα, αν ήσασταν (και δεν μπορώ εγώ ως απλός πολίτης να το ξέρω) να μου πείτε τι θα κάνετε έναντι αυτής της προσβολής απένταντι στην Πατρίδα μας και στο πολίτευμά της.
Κύριε Πρόεδρε υπέρτατο καθήκον σας, είναι η προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας αυτής της χώρας και του πολιτεύματός της. Κύριε Πρόεδρε ανήκω στους μη προνομιούχους πολίτες αυτής της χώρας με έχει πικράνει, με πικραίνει και θα με πικραίνει, αλλά θα δώσω και τη ζωή μου αν κρίνω ότι κάποιοι αυτή την Πατρίδα θέλουν να την προσβάλλουν και να την υποβαθμίσουν. Περιμένοντας όχι τόσο την απάντησή σας αλλά την αντίδρασή σας,

Γεράσιμος Πόλης,
Αρχιτέκτων Μηχανικός
Μέσω του email, gpolis@gmail.com μπορώ να σας πληροφορήσω διεύθυνση και αριθμό τηλεφώνου)

και το σχετικό video, http://www.youtube.com/watch?v=fbg0EeaZImc

Ενάντια στη λογοκρισία

2008-03-06T13:33:00.001+02:00

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΩΝ
ΟΜΑΔΑ FREEBLOGGERS
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ DIGITALRIGHTS.GR

Ανησυχία για την εν θερμώ νομοθετική ρύθμιση των blogs

Αθήνα, 1 Μαρτίου 2008

Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθoύμε με ανησυχία τη διαρροή στον Τύπο, με αφορμή τη γνωστή υπόθεση του blog press-gr, σχεδίων της κυβέρνησης για τη νομοθετική ρύθμιση της έκφρασης στο διαδίκτυο. Οι προθέσεις αυτές, αν ισχύουν με τον τρόπο που δημοσιοποιήθηκαν (συμπυκνώνονται σε έναν πρωτόγνωρο για τα διεθνή δεδομένα περιορισμό τής ανώνυμης/ψευδώνυμης έκφρασης μέσω ιστολογίων), πλήττουν θεμελιακά δικαιώματα κάθε πολίτη, δυνητικού χρήστη του διαδικτύου, παγιωμένα στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα της Ελλάδας αλλά και από το διεθνές δίκαιο. Οι διαρροές αυτές δεν έχουν μέχρι στιγμής επισήμως επιβαιωθεί, πλην όμως η μη κατηγορηματική διάψευσή τους από την Κυβέρνηση δεν επιτρέπει εφησυχασμό.
Ως Έλληνες πολίτες και bloggers, με διαρκή αγωνία για την ελευθερία της έκφρασης και του Τύπου, στον τόπο μας αλλά και σε όλον τον κόσμο, δηλώνουμε ότι δεν θα ανεχθούμε κανενός είδους ρύθμιση που θα φέρει την Ελλάδα κοντά σε διεθνώς δακτυλοδεικτούμενα μελανά παραδείγματα χωρών που καταπατούν τα ψηφιακά δικαιώματα των πολιτών τους, όπως η Κίνα, η Βιρμανία και η Αίγυπτος. Εξάλλου, υπενθυμίζουμε, εξακολουθεί να εκκρεμεί δικαστικά η υπόθεση blogme.gr, η οποία, ως απόπειρα ποινικοποίησης του απλού υπερ-συνδέσμου (link), μας εκθέτει στην παγκόσμια διαδικτυακή κοινότητα.
Διανύοντας μια εποχή κατά την οποία η ιδιωτικότητα συρρικνώνεται διαρκώς και τα κάθε λογής απόρρητα υποχωρούν σε βάρος των πολιτών, χάριν κρατικών και όχι μόνο σκοπιμοτήτων, και κατά την οποία το άτομο, ως μονάδα, συνθλίβεται από οικονομικά και επικοινωνιακά μεγαθήρια, διατηρούμε την πεποίθηση ότι η διαδικτυακή ανωνυμία ή ψευδωνυμία είναι στοιχειωδώς απαραίτητη εγγύηση για την εξασφάλιση τής ελεύθερης ατομικής έκφρασης, της πληροφοριακής αυτοδιάθεσης και του υγιούς δημόσιου διαλόγου.
Το ισχύον νομικό πλαίσιο επιτρέπει, υπό δικαστικές εγγυήσεις, την ταυτοποίηση ψευδώνυμων ή ανώνυμων χρηστών του διαδικτύου στις περιπτώσεις που τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα στην ελεύθερη έκφραση και στην ιδιωτικότητα, σταθμιζόμενα με την ανάγκη προστασίας άλλων σοβαρών έννομων αγαθών, κρίνεται ότι πρέπει να υποχωρήσουν. Το καθεστώς αυτό, σε συνδυασμό με την αυτορρύθμιση των ψηφιακών κοινοτήτων, θεωρούμε ότι είναι επαρκές για την προστασία από έκνομες αντικοινωνικές συμπεριφορές που εκδηλώνονται μέσω του διαδικτύου.
Επισημαίνουμε ότι η νομοθέτηση εν θερμώ και καθ’ υπερβολή εκθέτει τη νομοθετική διαδικασία για έλλειψη νηφαλιότητας, απροσωποληψίας και ρυθμιστικής συνοχής.
Υπενθυμίζουμε ότι η κοινωνία των blogs δεν συνιστά κλειστή κάστα για λίγους, με συγκεκριμένα συμφέροντα, αλλά αποτελεί καθρέφτη όλης της κοινωνίας, ανοιχτό πεδίο έκφρασης για οποιονδήποτε πολίτη.
Συνεπώς,
Καλούμε την κυβέρνηση να δηλώσει σαφώς τις προθέσεις της και να διαψεύσει απερίφραστα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες σχετικά με πρόσθετη νομοθετική ρύθμιση της ελεύθερης έκφρασης στο διαδίκτυο.
Καλούμε το σύνολο των πολιτικών και κοινωνικών φορέων να λάβουν θέση απέναντι στα σχέδια αυτά και να διατρανώσουν την αντίθεσή τους προς οποιαδήποτε νομοθετική πρωτοβουλία στο μέλλον η οποία θα έχει παρόμοια παράλογα χαρακτηριστικά.
Επιφυλασσόμαστε για στενή παρακολούθηση του ζητήματος και για ανάπτυξη κάθε μορφής οργανωμένης δράσης (επικοινωνιακής, νομικής, θεσμικής).

Ο καλλίτερος Μαυρούλης - In the memory of Blacky.

2008-02-22T14:52:00.006+02:00

Μια αληθινή στιγμή αγάπης, κρατά για πάντα. Περνά από μόνη της στην παντοτινότητα και αυξάνει την ποσότητα εκείνου του συστατικού του Σύμπαντος που πάντα η επιστήμη θα προσπαθεί να προσδιορίσει.

Ίσως λοιπόν να μην υπάρχει απώλεια, τα πλάσματα που αγαπήσαμε και μας αγάπησαν δεν φεύγουν ποτέ από τη ζωή μας και ούτε εμείς από τη δική τους. Ο θάνατος όμως προκαλεί μια αφόρητη ηδονή, καίει τα στήθη, κάνει τα πνευμόνια σου να πάνε να σπάσουν, ταπεινώνει το είναι σου και η θάλασσα της ανάμνησης στέλνει λίγο από το κύμα της μέσα από τα μάτια σου σε τούτο το ντουνιά.

Αν με αφορμή αυτό το κείμενο, ένα κείμενο αφιερωμένο στη μνήμη ενός γάτου, ενός κατάμαυρου γάτου που μας κρατούσε συντροφιά τα τελευταία δύο χρόνια, με χαρακτηρίσεις παιδί, ανώριμο, χαζό και αφελή, δεν θα είναι η πρώτη φορά που τα ακούω και είμαι πολύ υπερήφανος γι’ αυτό. Ίσως να εξηγείται από το γεγονός ότι μου αρέσουν τρελά τα καλά παραμύθια, οι μύθοι, οι ήρωες τους και οι ηρωικές τους πράξεις, όπως αυτή του Ζορμπά, του ήρωα του βιβλίου του Χιλιανού συγγραφέα Luis Sepúlveda «Η ιστορία του γάτου που έμαθε σ’ ένα γλάρο να πετάει» εκδόσεις opera. Του πιο αισιόδοξου βιβλίου που έχω διαβάσει στη ζωή μου.

Πρωταγωνιστής ο Ζορμπάς ένας κατάμαυρος γάτος που αναλαμβάνει να εκπαιδεύσει- αυτό που κανονικά θα ήταν το γεύμα του - ένα ορφανό γλαροπούλι, που αναλαμβάνει να το μάθει να επιβιώνει και να πετάει. Η ωραιότερη ιστορία μαγκιάς και ανθρωπισμού που έχω διαβάσει.

Ο δικός μας κατάμαυρος, o Blacky, δεν τα κατάφερε, μέσα στο χιονιά τον κοιμήσαμε για να τον απαλλάξουμε από τον πόνο και τη αδυναμία. Τον ευχαριστώ γιατί με υιοθέτησε και με εμπιστεύτηκε, διότι όπως είπε και ο κτηνίατρος, οι γάτες μας υιοθετούν, δεν τις υιοθετούμε. Περάσαμε στιγμές συντροφιάς και χαδιών και αρκετές μικροπεριπετιούλες. Ήταν πάντα φιλάσθενος και ναζιάρης.

Εύχομαι στο γατοπαράδεισο να περνά καλά, να του κάθεται όποια γατούλα γουστάρει και να τρώγει όσες γευστική κονσέρβες θέλει, για να γλύφει τη μουσούδα του, όταν αποτρώγει.

Τα "επινίκια".

2007-10-04T23:54:00.000+03:00

Θα ήθελα να μην είχα κάνει αυτό το ρεπορτάζ να μην είχα ασχοληθεί με το όλο θέμα, για τον απλούστατο λόγο, ότι τέτοια ζητήματα δεν θα έπρεπε σε καμία περίπτωση να δημιουργούνται.

Υπάρχει όμως ένα ηθικό δίδαγμα στην όλη υπόθεση και αυτό είναι ότι κάποιος πρέπει να ασχοληθεί τελικά και να παλέψει για κάποια πράγματα.

Καμαρώστε ένα ελεύθερο βατό πεζοδρόμιο στο ίδιο σημείο που ήταν αδύνατον για εμένα να το χρησιμοποιήσω και επικίνδυνο για όλους τους συμπολίτες μου.

Καμαρώστε το, μετά την αποξήλωση των πασσάλων η οποία δεν άργησε να γίνει.

Μην σας δημιουργούνται όμως και λάθος εντυπώσεις λίγα δεκάδες μέτρα πιο πέρα, απλά δεν υφίσταται πεζοδρόμιο και καμαρώστε και την ολική κατάληψη των πεζοδρομίων ακριβώς δίπλα από το κτίριο της Τροχαίας Κηφισίας, άλλωστε η όλη υπόθεση είχε σημείο εκκίνησης ότι δεν υπάρχει μηχανισμός και αστυνόμος να εμποδίσει τα delivery από το να ανεβαίνουν στα πεζοδρόμια.

Αυτός είναι ο μικρόκοσμος της γειτονιάς μου, σε ότι αφορά την κυκλοφορία μου και τα δικαιώματα των πεζών.

Σήμερα είμαι κουρασμένος και δεν έχω διάθεση να γράψω πιο πολλά, αυτό το φθινόπωρο είναι ένα δροσερό καλοκαίρι και ευτυχώς γιατί ο καιρός βοηθά και κάνω και κανένα μπάνιο, στην προσβάσιμη παραλία του ΠΙΚΠΛΑΖ κάπου 40 χιλιόμετρα μακριά αλλά χαλάλι του, (πιο πολλά στο άλλο blog μου, http://access2sea4disabled.blogspot.com/)

Υ.Γ. Γιατί δεν αγαπάμε τις πόλεις μας; μόνο εγώ ενοχλούμαι από αυτόν τον αποκλεισμό; γιατί "υπομένουν" αυτό το περιβάλλον όλοι οι υπόλοιποι;

Νίκη εντός έδρας.

2007-09-26T23:43:00.000+03:00

Κηφισιά, 26, Σεπτεμβρίου ώρα 10:30, αίθουσα Δημοτικού Συμβουλίου.

Ανατροπή του προηγούμενου σκορ του περίφημου 25 - 0.

ΟΜΟΦΩΝΑ αποφάσισε το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Κηφισιάς, την απομάκρυνση όλων των κωλωνακιών - πασάλων στο πεζοδρόμιο στο σημείο της οδού Ελαιών 11.

Ευχαριστώ όλους για τις ενέργειες συμπαράστασής μου.

Delivery εναντίον ΑΜΕΑ = 25 - 0 (κατά τον Δήμο Κηφισιάς)

2007-09-07T16:22:00.000+03:00

Και πάλι από την αρχή για να μην ξεχνιόμαστε,

διαβάστε αυτήν μου την καταγγελία,

αν θεωρείτε ότι σας προσβάλλει σαν άνθρωπο και Άτομο με Αναπηρία ή όχι το όλο γεγονός, σας παρακαλώ πολύ να κάνετε σαφές στην Αναπτυξιακή του Δήμου Κηφησιάς ότι δεν είναι προσωπική μου υπόθεση η πρόσβαση (μόνο).

Το email τους, είναι anak@otenet.gr

**********

Προς τη Δημοτική Επιχείρηση Αναπτυξιακή Κηφισιάς
Διονύσου 58 & Σπάρτης
Κηφισιά 14562
τηλ. 2108080476 - fax. 2106233721 email: anak@otenet.gr

Κηφισιά 7 Σεπτεμβρίου 2007.

Κοιν:
Εθνική Ομοσπονδία Κινητικά Αναπήρων,
Ελ. Βενιζέλου 236, 16341 Ηλιούπολη
τηλ. – fax: 2105224974

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ.

Σε συνέχεια αλλεπάλληλων τηλεφωνικών μας συνεννοήσεων και επιτόπιας πραγματογνωμοσύνης με την αρμόδια υπάλληλό σας κ. Κ*******υ Π**** σήμερα 7.09.2007, σας αναφέρω τα ακόλουθα:

Επί του πεζοδρομίου της οδού Ελαιών, νούμερο 11 και γωνία με την οδό Κηφισού, μέχρι και προ δέκα ημερών από όσο γνωρίζω, υπήρχε συστοιχία κατακόρυφων πασσάλων, οι οποίοι όχι απλά εμπόδιζαν την διάβαση των πεζών, αλλά ήταν ένα απαράβατο εμπόδιο για κάθε μετακινούμενο με τροχοκαρέκλα (όπως ο υπογράφων) και γενικά για κάθε εμποδιζόμενο άτομο, όπως μητέρα με αμαξίδιο μωρού, πολίτη της τρίτης ηλικίας, οποιοδήποτε άτομο που κουβαλά ψώνια, κ.λ.π. Για το θέμα είχε υπάρξει αναλυτική τηλεφωνική ενημέρωση από τον πατέρα μου Απόστολο Πόλη, κατ' επανάληψη και είχε δοθεί η διαβεβαίωση ότι το θέμα θα διευθετηθεί.

Με κατάπληξη εχθές αφού έφθασα με την τροχοκαρέκλα μου, στο εν λόγω σημείο, διαπίστωσα ότι έχουν τοποθετηθεί πολύ περισσότεροι πάσσαλοι, περί τους 25. Περιττό να αναφέρω ότι η χρήση του πεζοδρομίου από μέρους μου είναι αδύνατη, όπως και μητέρων που έχουν αμαξίδια μωρού και γενικότερα όλων των εμποδιζομένων ατόμων.

Σας γνωρίζω ότι αυτό συνιστά, αποκλεισμό και απαγόρευση της κυκλοφορίας μου, σε καθαρά δημόσιο χώρο.

Ειλικρινά σας πληροφορώ ότι είμαι εμβρόντητος από το γεγονός ότι μπορεί ο φορέας σας, ως δημόσιος φορέας, να υλοποιεί ένα έργο, ακαλαίσθητο, οπτικά ρυπογόνο, (φυσικά προς έλεγχο για την νομιμότητά του) και πάνω από όλα έργο, που απαγορεύει την κυκλοφορία και την χρήση σε πολίτες του Δήμου, σε επισκέπτες και εν γένει σε κάθε άνθρωπο. Οι πολίτες με διάφορες αναπηρίες, κινητικές, αισθητηριακές και δυσκολίες μάθησης, είναι σύμφωνα με τις πιο επιεικείς στατιστικές προσεγγίσεις το 10% του γενικού πληθυσμού και εάν αναλογισθούμε, πόσοι κατά περίπτωση συνοδεύομε παιδιά, είμαστε πρόσκαιρα τραυματισμένοι και πόσοι από εμάς είμαστε ή οδεύουμε προς την τρίτη ηλικία, αντιλαμβάνεστε ότι προσεγγίζουμε, με επιστημονική τεκμηρίωση το 50% του πληθυσμού.

Παγκόσμια, η τεχνική κοινότητα και οι ευνομούμενες κοινωνίες που διακατέχονται από κοινωνική ευαισθησία και ισονομία, έχουν υιοθετήσει την έννοια του Οικουμενικού Σχεδιασμού (Universal Design) και το ΥΠΕΧΩΔΕ αντίστοιχα έχει σειρά οδηγιών «Σχεδιασμού για Άτομα με Αναπηρία». Κοινός στόχος ένα περιβάλλον που δεν θα αποκλείει κανέναν, ένα δομημένο περιβάλλον ειδικά στην αστική του μορφή, απολύτως προσβάσιμο, που θα δημιουργεί συνθήκες, ασφάλειας, εύληπτου προσανατολισμού, θα έχει ποιοτικά χαρακτηριστικά και θα συμβάλλει στην αειφόρο ανάπτυξη (sustainable development).

Σε ότι αφορά επί του πρακτέου και επί του συγκεκριμένου, πληροφορήθηκα εν τέλει, ότι σκοπός του όλου εγχειρήματος είναι να καταστεί δύσκολη η ζωή στα μηχανάκια παράδοσης φαγητού (delivery) παρακείμενου εστιατορίου!!!

Ερωτώ λοιπόν, η πλήρης αποδοχή της κατάρρευσης κάθε έννοιας αστυνόμευσης, (δημοτική αστυνομία, τροχαία,) αιτιολογεί την παραγωγή εμποδίων ως πρόταση επίλυσης;

Βάσει αυτής της νέας λογικής ας δημιουργήσουμε ορθοδρόμια και δυναμοδρόμια για όρθιους και δυνατούς αντίστοιχα, κατά μήκος όλων των σημερινών «πεζοδρομίων» και μαζί με τα μηχανάκια παράδοσης (που επιτυχώς εμποδίστηκαν τελικά), όλοι μαζί στο δρόμο, τροχοφόροι και τροχήλατοι, απενδεδυμένοι της έννοιας του πεζού και του πολίτη.

Όλα τα ανωτέρω περιγράφονται με μια λέξη, την λέξη «υποβάθμιση». Την στιγμή που ο δήμαρχος του Τορόντο, της πόλης που θα τελέσει τους χειμερινούς Ολυμπιακούς έχει βαριά τετραπληγία και μετακινείται αυτόνομα με την τροχοκαρέκλα του, εμείς συζητούμε ούτε καν για το αυτονόητο, αλλά για το αν έχεις δικαίωμα στη ζωή.

Παρακαλώ, με βάση όλα τα ανωτέρω και ασκώντας όλα τα νόμιμα δικαιώματά μου ως πολίτη αυτής της χώρας, για την άμεση αποξήλωση κάθε εμποδίου, κάθε μορφής στο συγκεκριμένο σημείο.

Μετά τιμής συνημμένα : φωτογραφικό υλικό

Γεράσιμος Πόλης
Διπλ. Αρχιτέκτων Μηχανικός
εμπειρογνώμων προσβασιμότητας,

ΙΔΟΥ Η ΣΧΕΤΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ 12.09.2007.

Ευχαριστώ τον Πάνο τον Μπόζο και την Φοίβη την Αθηναίου,

Ο καλαματιανός της αναισθησίας

Αγαπητή Φοίβη, Αν δεν ήταν τραγικό για τους ανθρώπους με ειδικές ανάγκες θα μπορούσε να είναι απόλυτα κωμικό για τη στενοκεφαλιά του Δήμου Κηφισιάς. Σε ένα από τα ελάχιστα πεζοδρόμια της Κηφισιάς στα οποία μπορούν να κυκλοφορήσουν πολίτες με κινητικά προβλήματα, τυφλοί, ηλικιωμένοι αλλά και μητέρες με παιδικά καροτσάκια, στην οδό Ελαιών, ο δήμος μάς τιμώρησε και- άκουσον άκουσον! - έβαλε κολονάκια κάθετα στο οδόστρωμα έτσι ώστε το πεζοδρόμιο να είναι απροσπέλαστο. Σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις κροκοδείλια δάκρυα χύνονται, ευαισθησίες α λα καρτ καταγράφονται, υποσχέσεις αφειδώς μοιράζονται για τους συμπολίτες μας με κινητικές αναπηρίες. Εύκολο, πιασάρικο, πολιτικά ορθό. Μόνο που αυτός ο τόπος είναι η χαρά της εύθυμης χήρας. Με το ίδιο μαντίλι που η εξουσία σκουπίζει τα δάκρυα που αργοκυλούν στα «ευαίσθητα» μάτια της, με το ίδιο μαντίλι χορεύει τον καλαματιανό της ξενοιασιάς και της απόλυτης αναισθησίας.

Ο Αϊνστάιν είπε ότι δύο πράγματα είναι μη μετρήσιμα, το μέγεθος του σύμπαντος και το μέγεθος της βλακείας, αν και για το πρώτο διατήρησε τις επιφυλάξεις του. Πάνος Μπόζος, μαθηματικός ΥΓ: Η «ανεπίσημη» δικαιολογία γι΄ αυτή την παράλογη ενέργεια της Δημοτικής Αρχής είναι ότι τα πεζοδρόμια τα χρησιμοποιούν και τα μηχανάκια delivery που ανησυχούν τους περιοίκους... Δηλαδή «πονάει δόντι, κόβει... κεφάλι» ή delivery- ΑΜΕΑ 25-0 (όσα και τα κολονάκια).

Γράφει ο Κ.Π. Καβάφης, αγαπητέ Πάνο, στον «Αοιδό» του: «Βίος ψυχρός και μάταιος. Μωρία/ το να νομίζης η ζωή ότι αυλού είν΄ ήχοι/ τερπνοί, και ουδέν άλλο·» ή «Ξηρά αναισθησία/ μαστίζει όντινα ποτέ πόνος δεν κατατρύχει/ της πάλης της ζωής».

Διαβάστε την άμεση ανταπόκριση του τοπικού τύπου, ευχαριστώ για τη συμπαράσταση τον εκδότη κ. Γιάννη Γρηγοράκο.

http://www.kifisianews.gr

901-Κηφισιά, πόλη για superman

14/09/2007
Κηφισιά, πόλη για superman
Στην αρχαιότητα υπήρχε ο Καιάδας για τους συνανθρώπους μας με κινητικά προβλήματα. Εμείς οι σύγχρονοι νεοέλληνες τους πετάμε στο οδόστρωμα μπας και τους πατήσει κάποιο αμάξι και γλιτώσουμε από αυτούς.
Γιατί το γράφουμε αυτό και μάλιστα τόσο σκληρά;
Δεν έχει κανείς παρά να πάει μια βόλτα στον πιο όμορφο δρόμο της πόλης μας, στην οδό Ελαιών.
Ένας δρόμος με φαρδιά ομορφοφυτεμένα και νοικοκυρεμένα πεζοδρόμια, δίπλα σε ένα δρόμο ταχείας κυκλοφορίας, που ενώνει την εθνική οδό με το κέντρο της πόλης.
Ενώ υπάρχουν ράμπες για τα εμποδιζόμενα άτομα (άτομα με ειδικές ανάγκες, ηλικιωμένα άτομα, γονείς με καροτσάκια κ.ά.), σε κάποιο σημείο που διασταυρώνεται με την οδό Κηφισού, στο ύψος της Αγίας Τριάδας, ω του θαύματος, ο δημιουργός φύτρωσε... 25 πασσάλους στο μέσο της διάβασης των πεζών, εμποδίζοντάς τους να περάσουν και υποχρεώνοντάς τους να περπατήσουν στο οδόστρωμα, όσο επικίνδυνο και αν είναι αυτό σε ένα δρόμο ταχείας κυκλοφορίας.
Δηλαδή δίνουμε την ευκαιρία στους συνανθρώπους μας... να αυτοκτονήσουν, νίβοντας εμείς τα χέρια μας που δεν τους πετάξαμε στον Καιάδα, ακολουθώντας τους αρχαίους ημών.
Ένας συνάνθρωπός μας, ο οποίος δυστυχώς είναι υποχρεωμένος να χρησιμοποιεί αμαξίδιο για τη μεταφορά του λόγω κινητικών δυσκολιών, πριν από δύο μήνες έστειλε επιστολή προς το δημοτικό συμβούλιο δια μέσου του κ. Μπόζου (την οποία και δημοσιεύσαμε).
Ο υπεύθυνος για τα έργα τοποθέτησης τέτοιων πασσάλων στην άκρη των πεζοδρομίων, κ. Αντώνης Βάρδας, πρόεδρος της Αναπτυξιακής, είπε τότε ότι λάθος εντολή είχε καταλάβει ο τεχνικός όταν τοποθέτησε τα πασσαλάκια και την επόμενη μέρα θα φρόντιζε να μπουν σωστά.
Αυτό πριν το καλοκαίρι.
Κατά τη διάρκεια όμως του καλοκαιριού, τοποθετήθηκαν και άλλα πιο πυκνά πασσαλάκια κατά πλάτος της διάβασης των πεζών, έτσι ώστε να μην μπορεί να περάσει με τίποτα κάποιος εμποδιζόμενος συνάνθρωπός μας.
Ο κ. Πόλης Γεράσιμος έστειλε επιστολή προς την Αναπτυξιακή στις 7 Σεπτεμβρίου, αλλά φαίνεται ότι βρήκε κλειστά... αυτιά, ειδάλλως δεν εξηγείται η απραξία.
Την επιστολή του αυτή, την «σήκωσε» στη σελίδα συζήτησης που έχει http://aiolias.blogspot.com
H επιστολή έχει ως εξής:
.
Χτες το απόγευμα επισκεφτήκαμε την περιοχή και πέσαμε πάνω σε έναν πατέρα με το καροτσάκι του παιδιού του να βγαίνει στην Ελαιών, κάνοντας γύρω από τα παρτέρια και τη στάση του λεωφορείου για να αποφύγει τα εμπόδια.
Ο κ. Πόλης μας είπε ότι κάτι τέτοιο αποτελεί απαξίωση της ποιότητας ζωής στην Κηφισιά, πράγμα που δυστυχώς τείνουμε να το πιστέψουμε και μεις.
Θα υπάρξει άραγε κάποια αντίδραση που θα μας ανατρέψει αυτή την πικρή εντύπωση;

ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ............

2007-08-27T10:26:00.000+03:00

Δεν πίστευα ποτέ στη ζωή μου, ότι θα ζούσα να δω τόση κατατροφή στην πατρίδα μου!! ή για να είμαι πιο σωστός, ενδόμυχα περίμενα κάτι τέτοιο αν μυστηριωδώς ξυπνούσε το Ηφαίστειο της Σαντορίνης ή της Νισύρου ή αν έδινε το ρήγμα της Αταλάντης κανένα 7,5 ρίχτερ και πάνω (Ο Μεγαλοδύναμος να μην το επιτρέψει αυτό). Όχι όμως και από πυρκαγιά τόση καταστροφή....

Η αυλή μου έχει γεμίσει στάχτη, παρακολουθούσα όλο το χθεσινό απόγευμα σιγά - σιγά να "ασπρίζει" από τη στάχτη όχι μόνο τα πλακάκια αλλά και το αμάξι μου, οι πόρτες, το καπό, η οροφή...

Αυτό το κομμάτι στάχτης,πριν από λίγες ώρες ήταν κομμάτι από τον κορμό ή το κλαδί ενός πεύκου, μιας ελιάς, ενός πουρναριού, που αφού έσβυσε, άφησε όλους τους χυμούς του, έγινε ένα με το άνεμο που έθρεψε και τάισε τη φωτιά που το έκαψε και ήλθε από τα Στύρα ή το Αλιβέρι για να καθήσει επάνω στο αυτοκίνητό μου, επάνω στα μαλλιά μου, πάνω στη μπλούζα μου, ακόμη και πάνω στη γούνα του κατάμαυρου γάτου μου του Blacky. Εύθραυστο, σχεδόν άυλο, το άγγιγμά μου το μετατρέπει σε σκόνη, διατηρεί όμως τα ίχνη της δομής του ξύλου, της μητρικής υφής, των ρόζων και των ουλών του μητρικού κορμού, μου λέει πολύ περισσότερα από αυτά που μπορώ να ακούσω και δείχνει πολύ περισσότερα από αυτά που μπορώ να δω. Κάποια από αυτά έχουν γίνει ήδη κομμάτι του δικού μου κορμιού, τα έχω εισπνεύσει και τα έχω καταπιεί, πολλά θα γίνουν ξανά δένδρα και λουλούδια, αφού γίνουν ένα με το χώμα, αφού τα παρασύρει το νερό.

Όλη αυτή η μάζα, θα γίνει αυτό που ήταν πάντα, μέρος του όλου, πιο σωστά δεν θα γίνει τίποτα, θα αλλάζει ρόλο και θέση μέσα στο είναι. Τούτες τις μέρες όμως γίναν έντρομα, που δεν τσιμπάν και δεν ζουζουνίζουν, σιωπηλοί διηγητές όλων αυτών των μακρών ιστοριών του δάσους, των δέντρων στις αυλές των σπιτών, των δρόμων και των παραλιών..... Μαζεύτηκαν πολλά πάνω από τον ουρανό και έκαναν τον ήλιο κόκκινο και πορτοκαλί, έριξαν ένα χρώμα καφέ - κροκί πάνω στους τοίχους και στα φυτά, τι όμορφη που είναι η ζωή όταν την αντικρύζεις μέσα από φίλτρο....

Πως το λέει σε ένα ποιήμα του, ο αθάνατος Νίκος Καρούζος, στη συλλογή ο ερυθρογράφος; ""...Κρίσνα βγες μέσα από τον σώμα του Τίγρη που φώλιασες... και αυτός απαντά μια χαρά χουζουρεύω εδώ μέσα........"

Τα συνθήματα του Ε.Μ.Π.

2007-07-31T16:03:00.000+03:00

Όταν ήμουν φοιτητής στην Αρχιτεκτονική του Ε.Μ.Π., το κύριο θέμα συζήτησης ήταν η επανάσταση και όχι τα guci και τα armani αν τολμούσε κάποιος να έβαζε τέτοιο θέμα, τουλάχιστον θα έτρωγε γιαούρτωμα.

Οι καιροί σαφώς και άλλαξαν και πολλοί από εμάς, συνειδητοποιήσαμε ότι ο Θεός να σε φυλάει από όλους αυτούς που "θέλουν" το καλό σου, είναι οι πιο επικίνδυνοι...

Τα συνθήματα τόσο στους τοίχους των χώρων διδασκαλίας όσο και στους φοριαμούς δεν μας έλειψαν ποτέ. Αντιαισθητικά, κυριαρχικά και άλλα σοφά και πολύ αληθινά.

Σταχυολογώ, "Η φαφούτα τρώει φρούτα και γι' εμάς ούτε γιαρμάς", "Πρέπει να είσαι πολύ λέρα για να κυβερνάς γαλέρα" και το φοβερό "Είμαι ερωτευμένος με μια ψιλή, ξανθιά αρχιτεκτόνισα" που έμελε να επαληθευθεί πολύ επώδυνα στη ζωή μου, διότι ο έρωτας και ειδικά με μια αρχιτεκτόνισα είναι από τα πιο πονεμένα πράγματα που μπορούν να σου συμβούν....

Πριν από λίγες ημέρες με σκοπό την παρακολούθηση της παρουσιάσης μιας διπλωματικής εργασίας, επισκεύτηκα και πάλι μετά από 18 χρόνια τους χώρους της σχολής μου, όπου διαπίστωσα ότι η παράδοση της αναγραφής συνθημάτων έχει μείνει αναλείωτη. Για κάποιο παράξενο λόγο, ένοιωσα ένα φοβερό ενθουσιασμό, θυμήθηκα ότι κάποτε η συλλογικότητα, επιδίωκε να κάνει το όνειρο πραγματικότητα και τέλος πάντων το όλο θέμα το βρήκα πάρα πολύ ενδιαφέρον και θέλω να το μοιραστώ μαζύ σου, γνωστέ και άγνωστε σύντροφε/φισσα του δικτυοχώρου......

"ΝΑ ΦΥΛΑΓΕΣΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ ΜΙΑ ΖΩΗ ΗΣΥΧΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΙ".

Διακοπές του Ιούνη

2007-06-16T10:32:00.000+03:00

Λίγο πιο βόρεια από τις Θερμοπύλες, είναι οι παραλίες της Πιερίας, κάτω από το βλέμμα του Θεϊκού Ολύμπου, εκεί λοιπόν στην Παραλία Κατερίνης, είδα σχεδόν τα πιο προσβάσιμα πεζοδρόμια στην Ελλάδα. Ενιαία επιφάνεια το οδόστρωμα και το πεζοδρόμιο.

Λίγα όμως καταστήματα δεν έχουν το «σκαλοπάτι» εισόδου, ένα από αυτά που δεν έχουν σκαλοπάτι αλλά αντίθετα έχουν και ράμπα και είναι και πολύ καλά παιδιά είναι το εστιατόριο «Ζωγράφος».

Τεράστιο όμως το πρόβλημα για την πρόσβαση στην θάλασσα, κατά τα άλλα η σημαία της γαλάζιας παραλίας είναι κάτι που για άλλη μια φορά δεν μπορώ να ωφεληθώ, τουλάχιστον αυτόνομα!

300 (+) (-) 1 = ?

2007-03-12T13:31:00.000+02:00

Το Σάββατο είδα την ταινία, 300, μια επική ταινία στο ύφος και την ατμόσφαιρα ενός κόμικ.

Αποτέλεσε έκπλιξη για μένα το ότι την έκβαση της μάχης, την καθόρισε η συμπεριφορά του εφιάλτη, του οποίου τα κίνητρα με την σειρά τους καθορίστηκαν από την κοινωνική απόριψη που έτυχε λόγω της αναπηρίας - δυσμορφίας του!!!

Αν ακολουθήσουμε αυτή την εκδοχή τότε πραγαμτικά τα πράγματα ήταν μάλλον μοιραία προκαθορισμένα για όλους και εδώ η ζωή μιμήθηκε την τραγωδία και όχι το αντίθετο........

Ποιά άραγε η αλήθεια σε ότι αφορά την αναπηρία στην αρχαία Σπάρτη, είναι αλήθεια ότι ο Λυκούργος (δεν θυμάμαι μπορεί να κάνω λάθος) ήταν χωλός; Μόνο η σωματική ρώμη μέτραγε, και οι γέροι και οι ανήμποροι, νοσοκομεία, γηροκομεία δεν είχαν στην Σπάρτη;

2006-12-11T14:22:00.000+02:00

Τον άνθρωπο ούτε τον ξέρω και αγνοώ και τη δουλειά του, δυστυχώς όμως με εκφράζουν τά λόγια του.

Διαμαντής Αϊδίνης

στον ταχυδρόμο της 9ης Δεκεμβρίου 2006

………Δημ: «Με εκπλήσσετε. Γιατί χάσατε τον καλλιτεχνικό σας περίγυρο;» (Σχετικά με την επιστροφή του καλλιτέχνη στην Ελλάδα)
Διαμαντής Αϊδίνης: «Δεν είμαι από τους ανθρώπους που θα πάλευαν να κρατήσουν κάποιες σχέσεις που καταλαβαίνω ότι έχουν τελειώσει. Δεν μπορώ να κυνηγάω ανθρώπους, δεν μπορώ να στέλνω μέιλ, δεν μπορώ να αλληλογραφώ, δεν μπορώ να κάνω τηλεφωνήματα. Κάποια πράγματα χάθηκαν ανεπιστρεπτί, αλλά δεν λυπάμαι γι’ αυτά. Απλώς, πιστεύω ότι, αν ζούσα στη Ρώμη, θα κέρδιζα ως άνθρωπος. Πηγαίνω πολύ συχνά ακόμα και σήμερα και, κάθε φορά που κυκλοφορώ στους δρόμους της, με πιάνει ο πόνος του τόπου όπου ζω. Δεν είναι μεν το κέντρο του σύγχρονου κόσμου, αλλά είναι ένας τόπος που κατοικείται από πολιτισμένους ανθρώπους. Αν συγκρίνει κανείς την καθημερινότητα της Ρώμης με αυτή της Αθήνας, δεν θέλει και πολύ να βγάλει το συμπέρασμα ότι εμείς εδώ ζούμε σε μια κοινωνία κανιβάλων. Τεμπέληδες, άξεστοι, μίζεροι, βρόμικοι, αγενείς, αφιλόξενοι, άγριοι».

Δημ: Και τα 3.000 χρόνια πολιτισμού που λένε;
Διαμαντής Αϊδίνης «Δεν είναι δικά μας. Είναι ντροπή, είναι ύβρις για την κλασική αρχαιότητα να τη διεκδικούμε οι σημερινοί». ………….

Δημοτικές εκλογές

2006-10-02T13:12:00.000+03:00

Αγαπητοί φίλοι,
λίγα λόγια, είναι αρκετά,

Συμμετέχω στις δημοτικές εκλογές με το συνδυασμό ΟΜΟΡΦΗ ΚΗΦΙΣΙΑ http://www.omorfi-kifisia.gr με υπ. δήμαρχο τον Πάνο Μπόζο.

Για κάποιους από εμάς που δεν ανήκουμε σε αυτό που ονομάζεται κοινωνικός μέσος όρος, η μάχη για τη ζωή και την εξασφάλιση ποιότητας, είναι συνυφασμένη με την ύπαρξη μας.

Δυστυχώς για την πόλη μας την Κηφισιά πρέπει να μιλήσουμε και να δώσουμε άλλη μια μάχη για τα αυτονόητα. Θεωρώ ότι στο δήμο μου είναι αυτονόητοι στόχοι:

η δημιουργία προσβάσιμων πεζοδρομίων σ’ όλη την Κηφισιά

η δημιουργία ποδηλατοδρόμων και απόλυτο σεβασμού του πεζού και του ποδηλάτη

η λειτουργία τοπικού μεταφορικού δικτύου

η φροντίδα για τα αδέσποτα ζώα

η δημιουργία ελεύθερων ανοικτών χώρων.

η Κοινωνική πολιτική για κάθε συμπολίτη μας που χρειάζεται υποστήριξη (ανεργία, υγεία, βοήθεια στο σπίτι, επιμόρφωση στις νέες τεχνολογίες, φροντίδα τρίτης ηλικίας)

η υποστήριξη του επαγγελματία της Κηφισιάς.

η ηλεκτρονική εξυπηρέτηση με τον Δήμο.

Ζητώ την υποστήριξή σας.

Υποψηφιότητα στις δημοτικές.

2006-09-29T11:24:00.000+03:00

Αγαπητοί φίλοι, σ' αυτές τις δημοτικές εκλογές κατέρχομαι ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος στην Κηφισιά με τον συνδυασμό του υπ. Δημάρχου Πάνου Μπόζου. http://www.omorfi-kifisia.gr
Ελπίζω στην υποστήριξη σας.

Στο κάστρο της Μεθώνης

2006-07-27T14:24:00.000+03:00

Πήγα ολοήμερες διακοπές στην Φοινικούντα, εδώ μια φωτογραφία μου από την επίσκεψή μου στο κάστρο της Μεθώνης.

Χρειάζεται υπέρβαση για να πας σε κάποια μέρη, δεν μπορείς να περιμένεις να γίνουν όλα προσβάσιμα, χάρη στην πολύτιμη βοήθεια της φίλης μου της Άννας, έγινε κατορθωτό να περάσω την πύλη του κάστρου που για αρκετούς αιώνες ήταν αξιόμαχο και μπορώ μόνο να φανταστώ πόσα έχουν "δει" τα τοιχαλάκια του.....

Δίπλα από το κάστρο, η πλαζ της Μεθώνης και με γαλάζια σημαία. Αναρωτιέμαι πως έχουν επιτρέψει την οικοδόμηση αυτής της προκυμαίας για να πιάνουν οι βάρκες και τα καϊκάκια.
Δεν "προσβάλλει" το κάστρο, δεν αλλοιώνει την φυσικότητα της παραλίας, δεν είναι παράνομο κτίσμα επί της παραλίας; Α ξέχασα αυτά εφαρμόζονται όταν έχουμε να κάνουμε με την εφαρμογή της ολικής πρόσβασης στην θάλασσα...

...χωρίς να με ρωτήσουν ... without asking me...

2006-06-22T08:43:00.000+03:00

English follows.

Είναι προφανές ότι το σύνθημα που αναγράφεται πάνω στο γραμματοκυβώτιο των ΕΛΤΑ, "γεννήθηκα χωρίς να με ρωτήσουν, θα πεθάνω χωρίς να με ρωτήσουν, για αυτό αφήστε με να ζήσω όπως θέλω", δεν ισχύει για τις ζωές των περισσότερων από εμάς, πόσο μάλλον αν μετακινείσαι με τροχοκαρέκλα στα πεζοδρόμια - δρόμους των ελληνικών πόλεων.

Ειλικρινά αισθάνομαι ότι κάτι το μεταφυσικό συμβαίνει με την περίφημη ράμπα στην οδό Αριστοτέλους 17, μπροστά από το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

Μόλις επιδιορθώθηκε (βλέπε σχετικό προηγούμενο post) από την προηγούμενη επέμβαση διαρκείας (κανά δύο χρονάκια) τώρα εδώ και δύο εβδομάδες, καθημερινά ανεβαίνω το πεζοδρόμιο, ακροβατώντας και με βοήθεια, λόγω αυτών των αποξηλώσεων των πλακών που βλέπετε στις φωτογραφίες.

Ούτε πινακίδα, για να αναζητήσεις τον υπεύθυνο, ούτε επαρκής προστασία και πάνω από όλα καμμία μέριμνα για την πρόσβαση ενός χειριστή τροχοκαρέκλας. Ρώτησα τους γύρω καταστηματάρχες και μου είπαν μάλλον είναι έργα της ΔΕΗ, μάλλον και αυτοί δεν γνωρίζουν.

Αν αισθάνεστε ότι το όλο θέμα δεν είναι προσωπικό μου ζήτημα, αλλά σας ενδιαφέρει και εσάς, αν νομίζετε ότι αυτές οι "λεπτομέρειες" κάνουν όλη τη διαφορά σε μία πόλη, τότε στείλτε email ή διαμαρτυρηθείτε.

Ο αποδέκτης των διαμαρτυριών σας δεν γνωρίζω ποιός θα είναι, ο Δήμος Αθηναίων, το ΥΠΕΧΩΔΕ, το ΥΠΕΣΔΔΑ, η ΔΕΗ.

Εδώ είναι όλο το ζήτημα γιατί αν γνωρίζαμε ποιός είναι ο υπεύθυνος για την καθημερινή μας κατάντια, ίσως για κάποιες στιγμές να μπορούσαμε να διεκδικήσουμε και να ζήσουμε, αυτό που έχει γράψει ο φίλος μας, στο παρακείμενο γραμματοκιβώτιο.

"I was born without been asked, I will die without been asked too, so please let me live the way I want". This is written on the post box near by at the ramp at Aristotelous street number 17.

Something really strange is going on about this ramp as soon it was "fixed" (see previous post) a real mess is what I have to deal with in order to get on the pavement. You can see on your own from the images. No sign, no information, no real care on how a wheelchair user is supposed to cope with this. I asked around and they told me that probably, I say probably these works is made by DEH.

If you think that all this is not a personal thing and that these "details" make all the difference, please make your complain by email or any other way. If you ask to whom I will comment that if I knew, then I could live the way that the slogan on the post box call us to live.

OH MY LORDI...........

2006-06-01T10:24:00.000+03:00

Στις 31 Μαϊου, είδα την καταγγελία στην σελίδα της ΕΟΚΑ, άλλη μια αλυσίδα αποκλεισμού, ανταλάξαμε emails με τον Βασίλη Δημητριάδη τον πρόεδρο της ΕΟΚΑ και επειδή για όλα υπάρχει ο σωστός συγχρονισμός και επειδή σε αρκετά θέματα είμαι αλυσοδεμένος, αποφάσισα να πάω επί τόπου να "επιληφθώ" του θέματος.

Κάλεσα το 100, αφού η Δημοτική Αστυνομία του Δήμου Αθηναίων, καλώντας το 195, με παρέπεπψε στο 2103451584 και μετά στο 2103243611 όπου βγήκε τηλεφωνητής. Περίμενα ήλθαν οι αστυνομικοί, επέδειξαν άριστη στάση και έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους. Με πληροφόρησαν ότι θα μπορούσα να υποβάλλω μήνυση στο Δήμο Αθηναίων και ότι θα κάνουν ότι μπορούν για την καταγραφή του περιστατικού.

Θα αναρωτιέστε πως έφυγε η αλυσίδα από τη θέση της. Πολύ απλά θυμήθηκα από το μάθημα των Θρησκευτικών ότι τα τείχη της Ιερουχούς έπεσαν λόγω του βουητού που έκαναν με τα πνευστά κέρατα οι πολιο-ρκούντες και, τότε !!! μου ήρθε η έμπνευση, άρχισα να τραγουδάω το 1ο τραγούδι της Eurovision, όσο πιο άγρια μπορούσα........... Haaaaaaard Rooooooock Halleuiah!! και δεν θα το πιστέψετε, οι κρίκοι της άλυσιδας αποσυντέθηκαν.............. MIRACOLO GRANDE MIRACOLO!!!

Το παρακάτω από το site της Εθνικής Ομοσπονδίας Κινητικά Αναπήρων.
http://eoka.blogspot.com

Τετάρτη, Μάϊος 31, 2006

Όργιο αυθαιρεσίας No2 - Μάθε παιδί μου γράμματα !
Αμέσως μετά την δημοσίευση της καταγγελίας για το "Όργιο Αυθαιρεσίας" στην ιστοσελίδα μας, ο φίλος και συνεργάτης μας κ. Γεράσιμος Πόλης μετέβη άμεσα στην οδό Δηλιγιάννη, απέναντι ακριβώς από το Σταθμό Λαρίσης, καλώντας κατ’ αρχάς τη Δημοτική Αστυνομία του Δήμου Αθηναίων, στην οποία απαντούσε τηλεφωνητής, κατόπιν την αστυνομία, την οποία περίμενε από τις 15.30 κάτω από τον ήλιο αλλά και τις υπηρεσίες του Δήμου Αθηναίων οι οποίες απαντούσαν ότι είναι αναρμόδιες.Όπως διαπίστωσε ο συνάδελφος, εκεί βρίσκεται το κτίριο της Δημοτικής Βιβλιοθήκης του Δήμου Αθηναίων, ο οποίος έχει βάλει την αλυσίδα στη ράμπα ή μάλλον τη ράμπα στην αλυσίδα !!!Συγχαρητήρια για την «κοινωνική ευαισθησία»…Εντέλει, μετά από την παρέμβαση της αστυνομίας η αλυσίδα έπεσε κι όπως διαπιστώθηκε από την απάντηση της διευθύντριας της Δημοτικής Βιβλιοθήκης στον κ. Πόλη, στο σημείο βρίσκεται μία αποθήκη του Δήμου Αθηναίων, όπου φυλάσσεται ηλεκτρολογικό υλικό !Κι εμείς με τη σειρά μας ρωτάμε: «Και λοιπόν; Τι σημαίνει αυτό;»Δείτε τις φωτογραφίες του Γεράσιμου Πόλη πριν την πτώση της αλυσίδας...

και ύστερα από δύο ώρες, μετά την πτώση της, η οποία ελπίζουμε να είναι μόνιμη...

Ακολουθήστε το παράδειγμα του συναδέλφου και να είστε σίγουροι ότι όλοι θα ζούμε σε μία καλύτερη πόλη.Μπράβο Μάκη !
Βασίλης Δημητριάδης,Πρόεδρος ΕΟΚΑ

ΠΕΖΗ (μπορούν να υπάρξουν στην Αθήνα;;;)

2006-05-19T14:20:00.000+03:00

Το παρακάτω με εκφράζει απόλυτα:

ΠΕΖΗ
Πρωτοβουλία Πολιτών για τα Δικαιώματα των Πεζών
http://www.pezh.gr Τ.Θ. 3188 Αθήνα 10210 E-mail: pezh@pezh.gr

Προς
τον Δήμο Αθηναίων (γρ. δημάρχου)

Όπως είναι γνωστό ο Δήμος Αθηναίων τα τελευταία χρόνια συμμετέχει σε πολλές πρωτοβουλίες για μία (άλλωστε σε πανευρωπαϊκό επίπεδο εφαρμοζόμενη) πολιτική που στοχεύει στη μείωση της χρήσης του αυτοκινήτου και διευκόλυνση της κινητικότητας με ήπια μέσα μεταφοράς (βάδισμα, ποδηλασία και, επιβοηθητικά, συλλογικά μέσα μεταφοράς). Παραδείγματα τέτοιων πρωτοβουλιών είναι η διακήρυξη της Κοπεγχάγης το 1996 για πόλεις χωρίς αυτοκίνητα, το δίκτυο των δήμων για προώθηση της ποδηλασίας που δημιουργήθηκε πέρυσι στη Λάρισα και βέβαια οι διακηρύξεις που ακούσαμε πρόσφατα (για μια ακόμα φορά) για αποκλεισμό του ιστορικού κέντρου από τη μηχανοκίνητη κυκλοφορία. Η πολιτική αυτή, όπως θα έχετε ασφαλώς διαπιστώσει, συγκεντρώνει την επιδοκιμασία των πολιτών και την στηρίζουμε και εμείς ως σύλλογος με στόχο την προάσπιση των δικαιωμάτων των πεζών. Δυστυχώς όμως η πραγματικότητα που ζούμε καθημερινά διαφέρει πάρα πολύ από αυτούς τους διακηρυγμένους στόχους. Έτσι, ζώντας στην πιο ρυπαρή και εχθρική για τους πεζούς πρωτεύουσα της Ευρώπης, είναι σημαντικό να δοθεί προτεραιότητα σε πρακτικές πρωτοβουλίες που βελτιώνουν τις συνθήκες πεζή μετακίνησης στην Αθήνα και στις υπόλοιπες ελληνικές πόλεις, για τις οποίες η πρωτεύουσα αποτελεί συχνά μέτρο σύγκρισης και αναφοράς .
Αναζητώντας κανείς τους λόγους αυτής της ανακολουθίας, δεν μπορεί παρά να παρατηρήσει κατ αρχήν ότι το τμήμα του χώρου που έχει αποδοθεί στην κίνηση των πεζών είναι ανεπαρκές. Σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία το πλάτος της ζώνης ελεύθερης διέλευσης των πεζοδρομίων, για λόγους εξυπηρέτησης ατόμων μειωμένης κινητικότητας και μόνον, θα πρέπει να είναι 1,50 μέτρο, που αντιστοιχεί σε πλάτος πεζοδρομίου πάνω από 2 μέτρα. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι συστάσεις διεθνών οργανισμών ορίζουν ελεύθερο πλάτος διέλευσης ακόμα μεγαλύτερο (1,80 Χ 2,50 μέτρα), ενώ στις περιπτώσεις οδών με εμπορική κίνηση ή άλλα σημεία συγκέντρωσης πεζών (λ.χ. στάσεις λεωφορείων), είναι προφανές ότι το πλάτος θα πρέπει να είναι ακόμα μεγαλύτερο (πάνω από 3,00 3,50 μέτρα σύμφωνα με τις συστάσεις). Δυστυχώς ελάχιστα πεζοδρόμια στην Αθήνα έχουν αυτές τις διαστάσεις, ενώ και γενικότερα οι ελλείψεις της πόλης σε ελεύθερους χώρους είναι κραυγαλέες.
Το πλάτος των πεζοδρομίων μειώνεται ακόμα περισσότερο (ή και μηδενίζεται πλήρως!) για αόριστο χρονικό διάστημα στις περιπτώσεις που εκτελούνται έργα, παρόλον ότι η νομοθεσία (λ.χ Ν.2696/99 αρθρο 48) ορίζει ότι θα πρέπει να λαμβάνονται μέτρα και να κατασκευάζεται πρόσθετο πεζοδρόμιο για την απρόσκοπτη διέλευση των πεζών. Συχνά όμως είναι, όχι μόνο η έλλειψη επαρκούς εποπτείας, αλλά και μια κακώς εννοούμενη οικονομική αποδοτικότητα που ωθεί τον ίδιο το δήμο να παραχωρήσει χώρο για διάφορες δραστηριότητες (λ.χ. τραπεζοκαθίσματα καφενείων και εστιατορίων) σε σημεία που το πλάτος διέλευσης είναι τελείως ανεπαρκές. Ως αποτέλεσμα αυτών των διευθετήσεων (όπως και άλλων άστοχων συνηθειών, όπως οι κάδοι σκουπιδιών στις διαβάσεις στις γωνίες των δρόμων, τα μπαλκόνια που στάζουν νερά, η τροφοδοσία των «πεζοδρόμων» τις ώρες λειτουργίας των καταστημάτων κλπ) είναι οτι το βάδισμα σ αυτή την πόλη, από μια ευχάριστη και υγιεινή δραστηριότητα καταντάει δοκιμασία. Είναι σημαντικό να κατανοηθεί ότι οι καλές συνθήκες πεζή μετακίνησης βελτιώνουν την τουριστική και οικονομική ελκυστικότητα της πόλης, αυξάνοντας έμμεσα τα έσοδα που θα μπορούσε να έχει ο δήμος. Έτσι η διάθεση χώρων για έκθεση εμπορευμάτων, στάθμευση αυτοκινήτων ή άλλες χρήσεις, όταν η κυριότερη χρήση του αστικού χώρου, δηλαδή η κίνηση των ανθρώπων, δεν εξυπηρετείται επαρκώς, μπορεί φαινομενικά να αυξάνει τα έσοδα του δήμου, μακροπρόθεσμα όμως τα υπονομεύει, λόγω της μείωσης στην εν γένει οικονομική αποδοτικότητα της πόλης, ενώ είναι προφανής η καταστροφική επίδρασή της στην ποιότητα ζωής και την υγεία όλων μας.
Η χειρότερη όμως μορφή καταπίεσης που βιώνουν καθημερινά οι πεζοί στην Αθήνα, που φτάνει κάποιες φορές στα όρια του εξευτελισμού και της παραβίασης στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων κινητικότητας (ιδιαίτερα των ασθενέστερων κατηγοριών υπερήλικες, μικρά παιδιά, άτομα με αναπηρίες κλπ), είναι η αυθαίρετη εισβολή των μηχανοκίνητων τροχοφόρων, συχνά με αξιοσημείωτο θράσος και προκλητικότητα, σε όλους τους χώρους κίνησής τους (πεζοδρόμια, διαβάσεις, πεζόδρομοι, πλατείες κλπ). Δυστυχώς η αντίδραση της δημοτικής αστυνομίας σ αυτό το αποτρόπαιο φαινόμενο δεν είναι ανάλογη με τις παραπάνω διακηρύξεις και προσβάλλει βάναυσα αυτή την πόλη που θέλει να υπερηφανεύεται ότι γέννησε τη δημοκρατία και τον ανθρωπισμό. Έχουμε διαπιστώσει ότι η αδιαφορία των υπαλλήλων της είναι πολλές φορές προκλητική και συχνά όλες αυτές οι μαζικές παραβιάσεις των δικαιωμάτων των πεζών συμβαίνουν μπροστά στα μάτια τους χωρίς αντίδραση. Είναι χαρακτηριστική η εικόνα που παρουσιάζει ο χώρος μπροστά από τα γραφεία της δημοτικής αστυνομίας (αλλά και ο χώρος της πλατείας όπου βρίσκονται, που είναι συνήθως γεμάτος από παράνομα παρκαρισμένα αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες μάλιστα κατά σύμπτωση, ακριβώς από κάτω υπάρχει υπόγειο γκαράζ!). Την ίδια θλιβερή εικόνα εμφανίζουν και όλα τα κεντρικά σημεία της πόλης, ακόμα και πνευματικά κέντρα ή αρχαιολογικοί χώροι. Έχουμε μάλιστα καταγγελίες από μέλη και φίλους της κίνησής μας, σύμφωνα με τις οποίες, παρόντες υπάλληλοι της δημοτικής αστυνομίας, αν και εκλήθησαν από αυτούς να ελέγξουν παραβιάσεις χώρων των πεζών από τροχοφόρα, αυτοί αρνήθηκαν να επέμβουν με διάφορες προφάσεις, όπως ότι δεν είχαν σχετικές εντολές από τους ανωτέρους τους.
Όπως ασφαλώς αντιλαμβάνεστε, αυτή η άρνηση των υπαλλήλων σας να εφαρμόσουν, ακόμα και αυτή την στοιχειώδη για την προστασία των πεζών νομοθεσία, είναι μια πράξη παράνομη και, αν ζούσαμε σε ένα κράτος που η διοίκηση σεβόταν τους νόμους και η δικαιοσύνη λειτουργούσε με πραγματική ανεξαρτησία και αμεροληψία, θα επέσυρε κυρώσεις γι αυτούς τους υπαλλήλους και θα είχατε υποχρεωθεί στην καταβολή αποζημιώσεων για τη ζημιά που επιφέρουν στους πολίτες αυτές οι παραλείψεις σας. Το χειρότερο όμως είναι, ότι η προκλητική αυτή αδράνεια και αδιαφορία μπροστά στις παραβιάσεις των δικαιωμάτων των πεζών ενθαρρύνει και υποθάλπει την επιθετικότητα και θρασύτητα πολλών οδηγών αυτοκινήτων και μοτοσικλετών κατά των πεζών, καθιστώντας έτσι τη δημοτική αστυνομία ένα βασικό παράγοντα της διατήρησης της άθλιας κατάστασης των χώρων των πεζών.
Με σκοπό λοιπόν να συμβάλλουμε στην επίλυση αυτών των σοβαρών προβλημάτων, όπως άλλωστε είναι και καταστατικός σκοπός του συλλόγου μας, παρακαλούμε να μας πληροφορήσετε για τα εξής:
1) από πού εκπορεύονται αυτές οι εντολές για αδράνεια των υπαλλήλων της δημοτικής αστυνομίας μπροστά στις παραβιάσεις των χώρων των πεζών από αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες
2) τι μέτρα προτίθεστε να λάβετε και ποιο σχετικό χρονοδιάγραμμα έχετε, προκειμένου να αποκατασταθούν τα πλάτη των πεζοδρομίων σε διαστάσεις κατάλληλες για την αξιοπρεπή κίνηση των πεζών
3) τι προδιαγραφές και διαστάσεις απαιτείτε για το πρόσθετο πεζοδρόμιο και τα υπόλοιπα μέτρα που προβλέπει ο νόμος (αρ.48 Ν.2696/99) προκειμένου να εξασφαλίζεται η ανεμπόδιστη και ασφαλής κίνηση των πεζών στις περιπτώσεις κατάληψης των πεζοδρομίων λόγω κατασκευής έργων
4) τι προδιαγραφές και διαστάσεις απαιτείτε για το τμήμα του πεζοδρομίου ή πεζοδρόμου που απομένει στις περιπτώσεις κατάληψης τμήματος του από τραπεζοκαθίσματα ή άλλες χρήσεις (ψυγεία, εμπορεύματα κλπ)

Αθήνα 9 - 5 - 2006

Για την κίνηση πολιτών ΠΕΖΗ

Οδός Ακαδημίας «Πνευματικό κέντρο»

Τα γραφεία της δημοτικής αστυνομίας

«Πεζόδρομος» Κεραμεικού: ελεύθερη στάθμευση κάτω από τα άγρυπνα βλέμματα της δημοτικής αστυνομίας

μεταξύ Αρχαίας Αγοράς και Ακρόπολης

2006 = 2004+2

2006-04-17T11:04:00.000+03:00

Υποψήφιο κτίριο...

Νομίζω ότι το δικαίωμα στην πληροφορία και στην πληροφόρηση είναι αναφαίρετο δικαίωμα όλων μας. Στο Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης έχει ανοίξει ένας γόνιμος διάλογος για το αν και πως πιθανόν να “μετακομίσει” η Κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου μας στο κτίριο επί της οδού Κηφισίας που είναι το ίδιο κτιριακό σύμπλεγμα με την HELEXPO PALACE. Το κτίριο χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων σαν το Κέντρο Τύπου...

Φωτορεπορτάζ από την πρόσφατη επίσκεψη της ομάδας εργασίας του συλλόγου και άλλων συναδέλφων .... προς αποφυγή μυθοπλασιών και λοιπών ... φαντασιώσεων...

Το κυρίως lobby.
λήψη λίγο πιο αριστερά
οι μηχανικές κλίμακες κυριαρχούν...
εσωτερικό χώρου...

Άλλη μια άνοιξη στη ζωή μας...

2006-04-07T11:15:00.000+03:00

Η Άνοιξη ήλθε και στην οδό Αιολίας.

Οι τελευταίες ημέρες ήταν ημέρες έντασης για εμένα. Ήλθα αντιμέτωπος με το Εθνικό Σύστημα Υγείας με την περιπέτεια Υγείας συγγενικού μου προσώπου και με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Στον πολιτισμό μας, προσπαθούμε να εξορκίσουμε το θάνατο εάν είναι δυνατόν να τον ξεχάσουμε από τη ζωή μας, πράγμα αφύσικο και τελικά εναντίωση στην ίδια τη ζωή. Συνεπακόλουθα ξορκίζουμε και την αναπηρία και την αρρώστεια ως ανεπιθύμητες όψεις της ζωής.

Η πασχαλιά και όλα τα υπόλοιπα φυτά στον κήπο άνθισαν έτσι από το πουθενά, το πράσινο σιγά – σιγά αρχίζει και καλύπτει το καφετί χρώμα των κορμών τους, σε λίγο θα έλθουν και άλλα πολύ περισσότερα χρώματα. Όλα αυτά θα γίνουν στην ώρα τους, ούτε πιο πριν ούτε πιο μετά. Τα φυτά υπάκουα θα κάνουν αυτό για το οποίο δημιουργήθηκαν αναντίρρητα και προσφέροντας άπειρη ομορφιά σε εμάς….

Μια νέα αναπηρία...

2006-03-14T13:14:00.000+02:00

Μια αναπηρία είναι ακαταχώρητη και δεν μας έχει απασχολήσει ενός αντιθέτως θα έπρεπε.
Συμπτώματα της αναπηρίας αυτής είναι η εμφάνιση κινητικών δυσκολιών σε στελέχη Οργανισμών και Υπουργείων και σε ακόμη πιο "υψηλά" πρόσωπα και συγκεκριμένα η αδυναμία βάδισης από την θέση στάθμευσης έως την είσοδο του Δημόσιου Κτιρίου πέραν 10, 20 ή το πολύ 30 μέτρων. Εντελώς ανεξήγητα στο εσωτερικό του κτιρίου αλλά και σε άλλο χώρο όπως πλατεία, ξενοδοχείο, κομματικά γραφεία, δεξιώσεις κ.λ.π. η αδυναμία εξαφανίζεται...
Άλλο σύμπτωμα είναι η αναπηρολαγνεία και ειδικά για χώρους στάθμευσης Α.μ.Ε.Α. και συγκεκριμένα η μετά μανίας στάθμευση μεγάλου όγκου και κυβισμού αυτοκινήτων κάτω ή παραπλήσια από κάτι "ταμπελίτσες" που έχουν το γνωστό σε όλους μας "ανθρωπάκι με την ρόδα".

Εγώ συνέβαλα στην έρευνα για αυτή την αναπηρία με την παρακάτω ενέργειά μου, εσείς;

Αναφορά – Καταγγελία

Προς:
Δημοτική Αστυνομία του Δήμου Αθηναίων.

(υπόψη κ. Κορίνθιου) .

Του Γερασίμου Πόλη, κατόχου Α.Δ.Τ. Χ*******, αρχιτέκτονα μηχανικού, υπαλλήλου του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης,
Χειριστή αναπηρικού αμαξιδίου και παραπληγικού οδηγού.

Τηλ. 2108254***
Κιν. 6945493***
Email: gpolis@gmail.com

Ημερ. 14.3.2006

Θέμα: Καταλήψεις θέσεων στάθμευσης αναπηρικών οχημάτων.

Όπως και προφορικά σας ενημέρωσα και εχθές 13.3.2006 στην οδό Αριστοτέλους 17, όπου στεγάζεται η Κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης υπάρχουν θέσεις αποκλειστικής στάθμευσης Ατόμων με Αναπηρία, που προσδιορίζονται από αντίστοιχες πινακίδες σήμανσης.

Δυστυχώς στο συγκεκριμένο σημείο είναι καθημερινές οι παραβάσεις από μη δικαιούχους οι οποίοι είτε είναι επισκέπτες του Υπουργείου, που θεωρούν ότι είναι σπατάλη χώρου η ύπαρξη θέσεων στάθμευσης αναπήρων στο Υπουργείο Υγείας, είτε είναι οδηγοί «υψηλών» προσώπων είτε απλά υπηρεσιακών οχημάτων που τέλος πάντων θεωρούν ότι είναι στο απυρόβλητο και η εφαρμογή του νόμου τους εξαιρεί αυτομάτως λόγω της «υψηλής» ιδιότητάς τους.

Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι πολλές φορές να δυσκολεύομαι να βρω χώρο να σταθμεύσω να μην παρκάρω σωστά και να καλύπτω μερικώς και την ράμπα ανόδου και κάποιες φορές απλά να μην μπορώ να παρκάρω λόγω των παράνομα σταθμευμένων οχημάτων. Φυσικά ούτε λόγος για να βρει θέση ένας παραπληγικός οδηγός, επισκέπτης του Υπουργείου.

Τα ανωτέρω σας τα υποβάλλω και γραπτά όπως σας υποσχέθηκα, παραμένω στη διάθεσή σας για κάθε πληροφορία και σας ευχαριστώ εκ των πρότερων για τη συμπαράσταση σε ένα καθημερινό αγώνα τον οποίο δίνω για να έχω αυτό που μου στερούν, την ελευθερία μετακίνησης.

Μετά τιμής

Γεράσιμος Πόλης.

Σαμ Σάλιβαν - Sam Sullivan

2006-03-02T12:52:00.000+02:00

Θυμάμαι κάποτε όταν τελείωνα τις σπουδές μου στο Ε.Μ.Π. www.ntua.gr την γνωριμία μου με μια ομάδα σπουδαστών και καθηγητών από την Αρχιτεκτονική Σχολή του Βανκούβερ, που τους φιλοξενούσαμε. Ήταν πολύ καλά παιδιά με εξαίρετο ήθος.

Ο τωρινός δήμαρχος του Βανκούβερ ο Σαμ Σάλιβαν είναι τετραπληγικός από την ηλικία των 19 ετών, είναι μια περίπτωση ισάξια του Φ. Ρούσβελτ. Το Βανκούβερ θα φιλοξενήσει τους επόμενους χειμερινούς ολυμπιακούς αγώνες. http://www.vancouver2010.com

http://vancouver.ca/ctyclerk/councillors/sullivan/#bio

"Where do I get my energy? Well, I'm just so happy to be alive. I feel like I'm the most blessed man in the city." Photo by Dan Toulgoet

Mayor Sam Sullivan served as a Vancouver City Councillor from December 1993 to 2005 and was elected Mayor of the City of Vancouver in November 2005. In 2004, he was awarded Canada's highest honour, being invested as a member of the Order of Canada for his community work on behalf of people with significant disabilities.
Mayor Sullivan was a member of the steering committee that built Vancouver's Central Library and as the Vice President of the Metropolitan Board of Health, he helped introduce Canada's first 100 per cent smoke-free public places initiative to Vancouver. He also initiated the Blueways Program to rethink Vancouver's connection to our waterways and raise the profile of our maritime communities. He continues to push for intensified urban land use and the protection of industrial lands and was the most ardent Council supporter of the four-pillar approach to drug addiction issues.
Mayor Sullivan broke his neck while skiing at age 19 and is quadriplegic. Since then he has obtained a Business Administration degree from Simon Fraser University and founded several non-profit organizations that have benefited thousands of people with significant disabilities across North America, including the Tetra Society which recruits technically-skilled volunteers to create assistive devices for people with disabilities (30 chapters throughout North America), and the Disabled Sailing Association which provides opportunities for people with disabilities to sail (20 chapters in North America). Mayor Sullivan was integral to the creation of the Martin 16 sailboat, which allows people with significant disabilities the opportunity to sail unassisted. Currently there are about 100 Martins in use throughout North America. He also co-invented the TrailRider, a one-wheeled vehicle that enables people with disabilities to travel and participate in hiking/camping trips and is in use throughout North America.
Mayor Sullivan has been featured in Readers Digest, Maclean's Magazine and many other media for his community work. He has won several awards including the Terry Fox Award for national excellence and the Peter F. Drucker Award for Innovation. He has basic knowledge in speaking Cantonese and reading Chinese.

Franklin Delano Roosevelt

2006-02-20T15:13:00.000+02:00

Φαντάζομαι ότι εκατομμύρια εκατομμυρίων ανθρώπων παγκοσμίως γνωρίζουν για τον Πρόεδρο που νικηφόρα τελείωσε τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο για την Αμερική. Το Φραγκλίνο Ντελάνο Ρούσβελτ. Πόσοι άραγε γνωρίζουν ότι καθ' όλη τη διάρκεια του πολέμου αλλά και πολύ πιο πριν, ήταν ανάπηρος αφού και αυτός όπως και εγώ είχε πολιομυελιτική παράλυση.
Μόνο σε δύο φωτογραφίες είναι αποτυπωμένη η αναπηρία του, εδώ μπορείτε να δείτε την μια από αυτές τραβηγμένη το 1941, μεσούντος του πολέμου, στο Χάιντ Παρκ, με την Ρούθη Μπι και την Φάλα.

EN:United States president Franklin Delano Roosevelt contracted polio in 1921 and was paralyzed from the waist down as a result.
This is one of only two known photographs of Franklin D. Roosevelt in a wheelchair. Franklin Roosevelt with Ruthie Bie and Fala at Hilltop Cottage in Hyde Park, 1941.

P.S.
And guess who else had polio. . .
Olympic athletes Wilma Mudolph, lenley Albrighl,
and Ethelda Blaibtrcy ...
Authors Arthur C. Clarke and Ben Bradlee ...
Actors Mia Farrow, Alan Alda, James Arness,
Donald Sutherland, Christopher Templeton,
and director Francis Ford Coppola ...
Dancers Gwen Verdon, Tanaquil Le Clercq,
and Elizabeth Twistington Higgins...
Singers Judy Collins, Joni Mitchell, Neil Young,
Dinah Shore, and Marjorie Lawrence ...
Prime Minister Jean Claude Cretien,
Congressmen Fred Grandy and Charles Bennett,
Senator John East, Virginia lieutenant governor John Hager, Sir
Julian Critchley, and Paul Joseph James Martin ...
Physicist J. Robert Oppenheimer and physiologist Arthur Guyton ...
Founder of M&M Mars chocolate company Frank Mars...
Photographers Lord Snowdon and Dorothea Lange ...
U.S. Supreme Court Justice William Orville Douglas...
Violinist Itzhak Perlman ...
Golfer Jack Nicklaus...

Λειτούργησε - It worked!

2006-02-07T10:51:00.000+02:00

Αγαπητοί φίλοι και όμως λειτούργησε !!!
Ευχαριστώ όλους όσους απέστειλαν email στην Δήμαρχο Αθηναίων και συμπαραστάθηκαν στο αίτημά μου.
Η επισκευή έγινε την 6η Φεβρουαρίου και εντός ολίγων ωρών.
Τα συμπεράσματα δικά σας, σκεπτόμενοι άνθρωποι είστε....

It worked!
I thank everybody who supported me, by sending an email to the mayor of Athens. The ramp was fixed within the period of few hours.
You are able to think on your own and the results that come out of this story should and must be by YOU!

παραθέτω και τη "σχετική αλληλογραφία"

Την 8/2/2006, Batsou Ioanna <akritidis@cityofathens.gr> έγραψε:
- Απόκρυψη παραθέματος -
Αξιότιμε κύριε.

Λάβαμε την ηλεκτρονική σας επιστολή και λυπούμεθα ιδιαιτέρως για την ταλαιπωρία. Δυστυχώς το αίτημα για αποκατάσταση δεν είχε φτάσει νωρίτερα σε εμάς με αποτέλεσμα τη διαιώνιση του επί τρία χρόνια.. Τα συνεργεία μας με εντολή του Αντιδημάρχου κυρίου Ακριτίδη προέβησαν άμεσα στην αποκατάσταση της ράμπας (7/2/05).Παράλληλα θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι η αποξήλωση των πλακών δεν οφειλόταν σε έργα της Δημοτικής Αρχής αλλά σε επεμβάσεις οργανισμών κοινής ωφέλειας που όφειλαν να έχουν αποκαταστήσει πλήρως.
Σε κάθε περίπτωση ευχαριστούμε πολύ για τις υποδείξεις σας, και θα είμαστε στη διάθεσή σας και μελλοντικά.
Ioanna Batsou
Municipality of ATHENS
Sec. Deputy Mayor
22 Liossion Str. 104 38 Athens
Tel: +30 210 5277620-635
Fax: +30 210 5278130
e-mail: akritidis@cityofathens.gr

Αξιότιμη κ. Μπάτσου,
όπως άμεσα φρόντισα να δημοσιοποιήσω, πράγματι εντυπωσιάστικα από την άμεση ανταπόκρισή σας.
Όπως αναφέρω και στην σχετική ιστοσελίδα μου aiolias.blogspot.com τα συμπεράσματα από αυτή την ιστορία είναι πολύ εύκολα, να τα βγάλει κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος.
Θα παρακαλούσα όμως να "εντοπιστούν" επακριβώς οι "δράστες", δηλαδή ποιά ΔΕΚΟ ακριβώς έκανε την συγκεκριμένη παρέμβαση και να προβείτε τουλάχιστον σε σχετική καταγγελία αν όχι στην επιβολή προστίμου. Η παραγωγή εμποδίων δεν είναι κάτι θεωρητικό αλλά κάτι πολύ πρακτικό και εφόσον είναι δυνατόν να βρεθούν τα ίχνη αυτών που θεωρούν τους πεζούς και τους αναπήρους, ανάξιους της προσοχής και της φροντίδας τους (γιατί πράγματι αρχικά η ράμπα, ήταν ακριβώς η πρέπουσα) οφείλεται να τους δώσετε και το ανάλογο μάθημά τους.

Με εκτίμηση,
Γεράσιμος Πόλης,
Διπλ. Αρχ. Μηχανικός

Υ.Γ. Παρακαλώ σε καμμία περίπτωση να μην νομίσετε ότι θεώρησα ότι ΔΕΝ γνωρίζετε το πρόβλημα, πολλαπλές προφορικές διαβεβαιώσεις, διαμόρφωσαν αυτή την άποψή μου και είναι αυτονόητο, το να μην επιθυμώ να αναφερθώ περαιτέρω σε αυτό.........

Ανοικτή επιστολή στην Δ. Αθηναίων - Open letter to the Mayor of Athens

2006-02-03T16:03:00.000+02:00

English follows.

Παρακαλώ πολύ για την υποστήριξή σας.
Εάν θέλετε αντιγράψτε το κείμενο της ανοικτής επιστολής στείλτε το στο , mayor@cityofathens.gr χρησιμοποιώντας το δικό σας email, συνυπογράφωντας κάτω από την δική μου υπογραφή ή και φυσικά προσθέτοντας τα δικά σας σχόλια και αιτήματα.

(αρχή επιστολής - begging of letter)

Ανοικτή επιστολή.

Αθήνα, 3.2.2006

Αξιότιμε δήμαρχε της Αθήνας,
στην οδό Αριστοτέλους 17 είναι τα δύο κτίρια της Κεντρικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και επί του συγκεκριμένης οδού είναι επίσης, προκαθορισμένες θέσεις στάθμευσης αναπήρων. Σε αυτό το σημείο του πεζοδρομίου υπάρχει ράμπα που επιτρέπει την άνοδο στο πεζοδρόμιο, κάθε κινητικά ανάπηρου και ειδικά ενός χειριστή αναπηρικού αμαξιδίου, ο οποίος είτε έχει σταθμεύσει το Ι.Χ. του παραπλεύρως είτε απλά θέλει να επισκεφθεί το Υπουργείο.

Επί τρία χρόνια, λόγω έργων της δημοτικής σας αρχής οι ακραίες πλάκες της ράμπας έχουν αποξηλωθεί με αποτέλεσμα να είναι επικίνδυνη η διέλευση κάθε χειριστή αναπηρικού αμαξιδίου και κάθε πεζού.

Επί 3 (ΤΡΙΑ) χρόνια έχουν γίνει εκκλήσεις στις Υπηρεσίες σας από στελέχη του Υπουργείου Υγείας για αποκατάσταση του πεζοδρομίου και επί τρία χρόνια σ’ αυτό το σημείο - το οποίο ως κινητικά ανάπηρος και εργαζόμενος του Υπουργείου χρησιμοποιώ καθημερινά – αντιμετωπίζω την ίδια αθλιότητα την οποία σας παρουσιάζω με τις επισυναπτόμενες ως αρχεία, σχετικές φωτογραφίες.

Δεν ζητώ κάτι, εάν το email σας λειτουργεί, εάν υπάρχει κάποιος που το διαβάζει, εάν διαθέτετε τεχνική υπηρεσία, εάν έχετε αρμοδιότητα για αυτό το θέμα, εάν υπάρχει διαθέσιμο τεράστιο ποσό χρημάτων, εάν το θεωρείτε σημαντικό, εάν υπάρχουν οι απαραίτητοι ανθρώπινοι πόροι, εάν έχω ίδια ανθρώπινα δικαιώματα με τους λοιπούς συνέλληνες και εάν λειτουργεί κάτι σ’ αυτή την πόλη των πιο λαμπρών, φοβερών, παγκόσμιας αναγνώρισης και αίγλης Ολυμπιακών και Παραολυμπιακών αγώνων, απλά εάν όλα αυτά ισχύουν τότε περιμένω πότε θα ανέβω από την συγκεκριμένη ράμπα, με ασφάλεια.

Με τιμή,
Γεράσιμος Πόλης
έλληνας πολίτης,
Διπλ. Αρχιτέκτων Μηχανικός
υπάλληλος του Υπουργείου Υ.Κ.Α.
url: www.gpolis.org – acces2sea4disabled.blogspot.com
email: gpolis@gmail.com.

Συνημμένα δύο φωτογραφίες:

(Τέλος επιστολής - end of letter)

English
Please support me in my request to the Municipality of Athens to repair the ramp of the pavement at 17 Aristotelous str. there where I park and work. Due to works for the last 3 years the side of the pavement remains without tiles just outside the building of the Ministry of Health and Social Security.

You can copy the text of the open letter that I emailed to the Mayor of Athens and send it to: mayor@cityofathens.gr using your account and by writing on your own under my signature that you support me in this request.

Σαν τα χιόνια - It's snowtime!

2006-02-02T17:13:00.000+02:00

Ο Ιανουάριος μας έφερε μια χιονοθύελλα που μας κράτησε αποκλεισμένους μέσα στο σπίτι τρεις ημέρες. Αιτία το χιόνι και ο πάγος που κάλυψαν πεζοδρόμια και δρόμους. Δύσκολο να κυκλοφορήσεις με τέτοιες συνθήκες.
Το χιόνι όπως πάντα με την λευκότητά του κάλυψε κάθε αντίθεση, ομογενοποίησε το τοπίο και από ένα σημείο και μετά αυτό και μόνο ήταν το τοπίο. Εφήμερη λευκότητα, γαλήνη και ηρεμία. Θερμοκρασίες υπό το μηδέν αλλά οι καμπύλες του χιονιού, πολύ οικείες με αυτές της άμμου στην έρημο. Μεγάλη ομοιότητα...

Snow came this January to cover everything around my place and in this country. Not the easiest thing to walk, roll or drive under this circustances. Anyhow this white domination on everything looked to me very similar to the one of the sand in the desert...

Οι φίλοι, του Μπόμπυ - Bobby friends

2006-01-13T14:38:00.000+02:00

Ο Μπόμπυ, δεν είναι μόνος του στο σπίτι, κολλητοί του φίλοι, είναι ο Ζίκο και ο Νταγιάν.
Να οι φωτογραφίες τους:

Bobby has his friends, Ziko and Dajian, here they are:

Ο Νταγιάν - Dajian

και ο Ζίκο, Ziko:

Περισσότερες φωτό του Bobby - more photos

2005-12-27T15:38:00.000+02:00

Πολλοί φίλοι και γνωστοί ζήτησαν περισσότερες φωτογραφίες του Βobby. Ιδού λοιπόν:

A lot of friends asked for more pictures of Bobby, so here they are.

Έκθεση Αυτοκινήτου - 2005 - Auto Show Athens

2005-11-14T16:58:00.000+02:00

NO COMMENT!!!

Γαλάζιες Σημαίες - Ventspils - Blue Flags.

2005-11-14T16:14:00.000+02:00

GR: Έχω καιρό να γράψω κάτι σ'αυτό το e-ημερολόγιο. Είναι αλήθεια, όμως είμαι δικαιολογημένος γιατί σε πολλά μέρη πήγα και περιπέτειες υγείας από τα ταξίδια είχα. Πήγα λοιπόν που λέτε στην Λετονία την λεγομένη και Latvia εις τας Δυτικάς γλώσσας.
Σκοπός του ταξιδιού ήταν να κάνω μια σχετική παρουσίαση στο Παγκόσμιο συνέδριο της οργάνωσης των Γαλάζιων Σημαιών (Blue Flags Campaign) σε σχέση με την προσβασιμότητα των αναπήρων στις παραλίες.
Εντυπωσιάστηκα από την ποιότητα και τον σχεδιασμό του αστικού χώρου των πόλεων αυτής της χώρας. Δύο πόλεις επισκέφτηκα την πρωτεύουσα Ρίγα και το λιμάνι στην Βαλτική φυσικά, Ventspils, όπου έγινε και το συνέδριο.
Ρίξτε μια ματιά στο άλλο μου site, www.access2sea4disabled.blogspot.com όπου μπορείτε να διαβάσετε κα την παρουσίασή μου.

EN: My visit to Ventspils Latvia, was quite an adventure. It was a long trip and getting back could be better, since I got sick. Accepting an invitation by the Blue Flag Campaign got me on the moove for that trip. It was a successful presentation and you can read it at the site I created for promoting the idea of accessiblity for disabled to the beaches and that is, www.access2sea4disabled.blogspot.com

ΚΟΡΜΙ - BODY.

2005-09-16T10:17:00.000+03:00

GR: Μέσα στο Μουσείο της Ακρόπολης, είχαμε την ευκαιρία να δούμε αρκετά γλυπτά, πολλά από τα οποία είναι συγκλονιστικό να τα αντικρύζεις, γνωρίζοντας ότι έχουν δημιουργηθεί τόσα χρόνια πριν αλλά και με τόση λεπτότητα και αισθητική!
Τα ακρωτηριασμένα γλυπτά, χωρίς πόδια και χωρίς χέρια για χιλιετίες υπήρξαν το πρότυπο της ομορφιάς, τουλάχιστον φια το δυτικό κόσμο, έτσι χωρίς "αποκατάσταση". Το μάτι μας το δέχεται τόσο φυσικά και τόσο όμορφα.
Το κορμί με αναπηρία; πως το αντικρύζει;
Διαβάστε την ακόλουθη ιστορία έτσι για την ενημέρωσή σας.

EN: Why do we think that the statues of Ancient Greek art like those that are at the Acropolis museum are so perfect and the archetype of beauty? They are "old", without hands and legs sometimes. What is our personal attitude when we see the body of a person with physical disability? Read the following interesting story.

Britain
September 15, 2005
'Alison Lapper Pregnant' has been described as 'rather repellent' by one critic (John Stillwell/PA)
Disabled artist hopes plinth statue will shock By Sam Knight, Times Online
Thirteen feet high and carved from a single piece of white marble, the statue of pregnant, disabled woman becomes the latest work of art to stand on Trafalgar Square's empty plinth today.
NI_MPU('middle'); Alison Lapper Pregnant, which is modelled on a disabled artist from Brighton who posed for Marc Quinn, the sculptor, when she was eight months pregnant, will be unveiled by Ken Livingstone, the Mayor of London, this afternoon.
Ms Lapper, who was born with shortened legs and no arms because of a congenital disorder, has travelled to London for the ceremony. "I'm very excited about it. This is history in the making," she said.
"Never before has someone with a disability - let alone someone with a disability who is naked and eight months pregnant - been put in such a public place and portrayed in such a positive way."
Ms Lapper acknowledged the strong, positive reactions that the statue has drawn. Greg Hilty, director of visual arts and literature at Arts Council England, London has celebrated the work for its consideration of "idealism, heroism, femininity, prejudice and identity."
While Bert Massie, Chairman of the Disability Rights Commission, said: "Im extremely proud that one of the most popular tourist attractions in London is displaying a very powerful sculpture of a disabled woman."
Mr Quinn expects the piece to surprise passers-by in London's most famous square: "Hopefully that first shock will draw your attention to the sculpture and then, once it's got under your skin, there will be an emotional response to it," he said.
This morning, critics of the work voiced their dislike for it in careful terms. Robert Simon, editor of the British Art Journal, told BBC News that the statue was "horrible".
"Not because of the subject matter I hasten to add," he said, praising Ms Lapper for her role in the project. "I think she is very brave, very wonderful but it is just a rather repellent artefact - very shiny, slimy surface, machine-made, much too big."
The sculpture, which is made of 13 tonnes of white Carrera marble, will remain on the plinth for 18 months before being replaced by Thomas Schuttes perspex installation "Hotel for the Birds" in 2007.
Trafalgar Square's fourth plinth was built in 1841 by Sir Charles Barry and was intended to display an equestrian statue.
But a lack of money and agreement over what should stand on it left the plinth empty until July 1999, when Mark Wallinger's Ecce Homo: Behold the Man, a life-size statue of Jesus Christ, became the first of a series of temporary installations in the square.

ΑΚΡΟΠΟΛΗ 2 - ACROPOLIS 2

2005-09-12T15:17:00.000+03:00

GR: Εκεί επάνω...
EN: From up there...

GR: Το μουσείο είναι προσβάσιμο
EN: The museum is accessible too.

GR: Κάθοδος - αποχώρηση
EN: Getting down.

ΑΚΡΟΠΟΛΗ 1 - ACROPOLIS 1

2005-09-12T15:04:00.000+03:00

GR:Η ακρόπολη προσβάσιμη!!! Πάνε πάνω από τριάντα χρόνια από τότε που την επισκέφτηκα, μέχρι τα προπύλαια. Με αφορμή τη συμμετοχή μου στο πρόγραμμα του Ossate, (www.ossate.org) είχα την ευκαιρία να την επισκεφθώ καθώς η επίσκεψη στην Ακρόπολη ήταν και η τελική πράξη του αντίστοιχου συνεδρίου που έλαβε χώρα στην Αθήνα στις 8 και 9 Σεπτεμβρίου 2005.

EN:Access to the Acropolis? It has been over thirty years that I visited it only to the Propylaia (the entrance gate). Since the visit to Acropolis was the final event of the ossate workshop at Athens I had the chance to go up there for the first time in my life!

GR Είσοδος, στο τέλος του πεζοδρόμου
EN Entrance at the end of the pedestrian path.

GR Διαδρομή προσβάσιμη, καλό υλικό αλλά οι κλίσεις απότομες.
EN Accessible route but sometimes a little difficult to roll on your own.

GR Παίρνεις ένα αναβατόριο κλίμακας
EN Then a stair lift

GR Ένας ανελκυστήρας σε πηγαίνει πιο κοντά στον γαλάζιο ουρανό για 25 μέτρα.
EN An elevator takes you closer to the blue sky for 25 meters.

GR Εκεί πάνω, εντέλει
EN Finally up there.

ΑΣΣΟΣ - ASSOS

2005-09-12T14:03:00.000+03:00

GR:Το κάστρο της Άσσου είναι προσβάσιμο. Οι πρόσφατες ανακαινίσεις του συγκροτήματος των παλαιών φυλακών είναι επισκέψιμες από έναν χειριστή τροχοκαρέκλας όπως εγώ.

EN:The Venetian castle of Assos is accessible, resent innovations took under consideration the needs of a wheelchair user as myself.

GR: Γενική Άποψη ΕΝ: General View

GR: Μέσα στην αυλή των πρώην φυλακών EN: Inside the ex-prison yard.

(Προσέξτε ότι απεικονίζονται δύο σε αυτή τη φωτό - Notice that there two guys in this photo, guess who's the second)

GR: Η παραλία είναι μερικώς προσβάσιμη, παρόλο το μικρό πλάτος του αιγιαλού είναι απαραίτητη η βοήθεια.

EN: The beach is partially accessible, help is needed. Anyway from the picture anyone has the information to judge on his own.

HONDA

2005-08-31T11:58:00.000+03:00

GR:Αυτό είναι το πιστό μου HONDA, με αυτό πέρασα και την πύλη του κάστρου της Άσσου στην πατρώα Κεφαλονιά.

EN: With my Honda, driving through the gate of the Venetian Castle of Assos at my father's birthplace the island of Cefalonia.

Συνέντευξη στα ΝΕΑ 12.8.2005

2005-08-30T14:52:00.000+03:00

GR:Πριν ξεκινήσω για διακοπές έδωσα μια συνέντευξη στον Μάνο τον Χαραλαμπάκη στα "ΝΕΑ" για ένα πρακτικό πρόβλημα που αποτελεί ένα από τα πιο δύσκολα σημεία όταν αποφασίζει κάποιος με κινητική αναπηρία να κολυμβήσει στη θάλασσα. Πάνω κάτω είναι τα πράγματα είναι όπως τα περιγράφει ο Μάνος....

"Γολγοθάς για ένα... μπάνιο Eλάχιστες υποδομές και ανύπαρκτη ενημέρωση για πολίτες με αναπηρίες ΜΑΝΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΑΚΗΣ

«Οι τουριστικές υποδομές για πολίτες με αναπηρίες είναι ούτως ή άλλως λιγοστές στην Ελλάδα. Αλλά δεν γίνεται ούτε το αυτονόητο: μια καταγραφή των προσβάσιμων ξενοδοχείων, μουσείων και αρχαιολογικών χώρων, που θα μας διευκόλυνε».

Ο αρχιτέκτονας - πολιτικός μηχανικός κ. Γεράσιμος Πόλης μετακινείται με αναπηρικό αμαξίδιο - και όπως λέει στα «NEA» είναι μόνο ένας από τους χιλιάδες Έλληνες και ξένους που το καλοκαίρι κάνουν διακοπές μετ' εμποδίων ελλείψει προσβάσιμων υποδομών και ενημέρωσης.
Ο αριθμός των προσβάσιμων ξενοδοχείων στην Ελλάδα δεν ξεπερνά το 10% από το σύνολο των περίπου 8.900 μονάδων. Οι απολύτως προσβάσιμες παραλίες μετριούνται στα... δάκτυλα του ενός χεριού, ενώ δεκάδες είναι οι αρχαιολογικοί χώροι και τα μουσεία που δεν διαθέτουν ούτε καν ράμπα στην είσοδο!

Πάντως, η έλλειψη ενημέρωσης είναι το νούμερο ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι Έλληνες και οι ξένοι τουρίστες με αναπηρίες που επισκέπτονται τις τουριστικές περιοχές της Ελλάδας. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε άλλες τουριστικές πόλεις της Ευρώπης, στο Λονδίνο, τη Βαρκελώνη, κυκλοφορούν επίσημοι τουριστικοί οδηγοί για τους πολίτες με αναπηρίες αλλά παρέχονται και λεπτομερείς πληροφορίες μέσω Ίντερνετ. Οδηγός με τα προσβάσιμα καταστήματα στις ολυμπιακές πόλεις είχε βεβαίως κυκλοφορήσει πέρυσι και στην Ελλάδα - εν όψει των Παραολυμπιακών Αγώνων. Φέτος ο οδηγός αυτός είναι... άφαντος!
«Πολλά ξενοδοχεία βάζουν απλώς το χαρακτηριστικό σήμα του αναπηρικού αμαξιδίου - ένδειξη ότι είναι προσβάσιμα. Δεν είναι όμως! Έχουν απλώς πρόσβαση στην είσοδο και το φουαγέ, ενώ οι υπόλοιποι χώροι έχουν μύρια προβλήματα» τονίζει ο αντιπρόεδρος του Πανελλαδικού Συνδέσμου Παραπληγικών και Κινητικά Αναπήρων κ. Σπύρος Σταυριανόπουλος. Ενδεικτική είναι η περίπτωση της Αττικής, όπου τα πλήρως προσβάσιμα δωμάτια δεν ξεπερνούν τα 130 σε σύνολο 55.000. Το ίδιο απογοητευτική είναι η εικόνα και σε άλλα τουριστικά θέρετρα της χώρας μας.

Όσο για τις παραλίες «επικρατεί το απόλυτο χάος», τονίζουν οι άνθρωποι των Συλλόγων με αναπηρίες στην Ελλάδα.

Δεν υπάρχει ούτε οδηγός του ΕΟΤ
H ΛΕΞΗ «disabled» (ανάπηρος) και ένα... κλικ στη μηχανή αναζήτησης είναι αρκετά για να ενημερωθείτε από όλες τις επίσημες σελίδες των οργανισμών τουρισμών σε χώρες της Ευρώπης. Σε ένα δευτερόλεπτο εμφανίζονται στην οθόνη του υπολογιστή χιλιάδες πληροφορίες για καταλύματα, προσβάσιμα μουσεία, αρχαιολογικούς χώρους, μέσα μεταφοράς. Στην ιστοσελίδα του ΕΟΤ η αναζήτηση με τον ίδιο τρόπο βγάζει «0 αποτελέσματα». «TA NEA» πάντως επικοινώνησαν με τον ΕΟΤ και ρώτησαν εάν υπάρχει οδηγός για τις διακοπές ατόμων με αναπηρίες στην Ελλάδα. «Δεν κυκλοφορεί οδηγός» απάντησε η υπάλληλος και πρόσθεσε ότι πληροφορίες για τα προσβάσιμα καταλύματα μπορεί να πάρει κανείς από το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο.

ΤΑ ΝΕΑ , 12/08/2005 , Σελ.: N12Κωδικός άρθρου: A18312N121ID: 479945

EN: Just before I left for my august holidays I gave an interview to Manos Charalabakis at TA NEA newspaper concerning all the difficulties that faces a wheelchair user if he wants to do the simplest thing, to go for swimming.
There is a great lack of infrastrustures and services by the public sector and a lot of things that needs to be done. In all those I try to contribute a lot.

Olympics 2004

2005-08-30T11:18:00.000+03:00

GR:Οι Διακοπές του Αυγούστου τελείωσαν και είμαι πάλι πίσω στη μοναχικότητα αλλά και στη γλυκύτητα, της ρουτίνας και των προκαθορισμένων πράξεων.
Πριν ακριβώς ένα χρόνο η Αθήνα ζούσε μια φοβερή ένταση που ουσιαστικά δεν μας επέτρεψε να ξεκουραστούμε και να απολαύσουμε τις διακοπές μας.
Επειδή ο φίλος μου ο Βασίλης χαρακτήρισε λίγο μελαγχολικό το blog μου, παραθέτω τις φωτογραφίες που τράβηξα κατά τη διάρκεια των διαλειμμάτων των αγώνων beach volley που νομίζω ότι είναι ότι πρέπει για να φτιάξει η διάθεση του καθενός μας...

ΕΝ: I am back from my summer holidays and since I find hard to think that summer is going to end in a couple of months and because my friend Vasilis found my blog a little bit sad, I here by post some pictures from the Athens Olympics, so that anybody can cheer up!

Bobby

2005-08-12T22:17:00.000+03:00

GR: Εδώ και ενάμισυ χρόνο, υπάρχει στην οικογένειά μας, ένα τετράποδο μέλος. Είναι ο ένας και μοναδικός μας σκύλος Μπόμπυ, ο οποίος αν και γλύκας σ' αυτή τη φωτογραφία μαζύ μου, αγενέστατα μας βγάζει τη γλώσσα.

EN: Booby for the last one and half yearrs has been the pet of our family. Everybody say how sweet he is, but here in this picture with me he's does not pose with manners at all.

GR: Μάλλον σκέφτεται πότε θα τελειώσει οχειμώνας καθώς κοιττά τον κήπο από την μπαλνονόπορτα του σαλονιού.
ΕΝ: I presume that he thinks when the winter is going to end or he's is watching someone approaching the garden, maybe with a tasty bone?

Φωτογραφίες - Photos. #1

2005-08-11T12:36:00.000+03:00

GR:Από την εφηβική μου ηλικία ασχολήθηκα με τη φωτογράφιση, εδώ κάποιες φωτογραφίες, που έχω τραβήξει με την ψηφιακή μου κάμερα.

ΕΝ: Since I was a teenager I was interested in photography. Here are some photos that I took with my digital camera.

Προσβάσιμοι προορισμοί - accessible touristic destination

2005-08-10T14:23:00.000+03:00

GR:Ένα από τα θέματα που με απασχολούν είναι οι προσβάσιμοι προορισμοί. Κάποιος που ζει σε συνθήκες αναπηρίας δεν έχει στη διάθεσή του όλες τις επιλογές που έχει ένας "συνηθισμένος" τουρίστας.

Το πρώτο βήμα για να ξεκινήσεις τις διακοπές σου είναι, η πληροφόρηση. Εδώ λοιπόν έχω κάποια sites που παρέχουν πληροφορίες για προσβάσιμους προορισμούς.

EN: One of the things that I am really interesting in, is accessible places that someone that has disability can spend his holidays or just enjoy as his travel's destination. Here are some sites that provide good information and hopefully services, too.

Ας τους δούμε: here they are

κατ' αρχήν

2005-08-09T11:46:00.000+03:00

Έχω πρόθεση να γράψω αρκετά σ' αυτό εδώ το blog.
Θα τα λέμε...