About Me

My Photo
gerasimos polis
Γεννήθηκα στον Πειραιά το 1962, σπούδασα Αρχιτεκτονική στο Ε.Μ.Π. και αναζητώ την αλήθεια και μόνο την αλήθεια με όποια μορφή και αν μεταμφιέζεται...
View my complete profile
Showing posts with label αναπηρία. Show all posts
Showing posts with label αναπηρία. Show all posts
Thursday, September 03, 2009

Αξιότιμε αυριανέ Πρωθυπουργέ,

Σας απευθύνουμε αυτή την ανοικτή επιστολή όχι τόσο λόγω της πολιτικής κατάστασης των τελευταίων ετών, όσο για να δηλώσουμε την ανησυχία, τον προβληματισμό αλλά και την επιμονή και αγωνιστικότητα μας σε όλα όσα πιστεύουμε και υπερασπίζουμε με μια συγκεκριμένη στάση ζωής.

Προερχόμαστε από το χώρο της κινητικής αναπηρίας και είμαστε σχεδόν αποκλειστικά χειριστές αναπηρικής τροχοκαρέκλας.

Δυστυχώς οι κινητικά ανάπηροι στη χώρα μας αλλά και γενικότερα οι ανάπηροι και οι οικογένειές τους, παρόλη την εκπροσώπησή τους σε συλλογικά όργανα είτε θεσμικού χαρακτήρα είτε πολιτικής διάστασης, βιώνουν σε πολύ μεγάλο βαθμό την προσβολή, το ρατσισμό και την περιθωριοποίηση.

Μέρος αυτού του αποκλεισμού είναι και ο εφησυχασμός και το άλλοθι που προβάλλει η ελληνική κοινωνία αλλά και οι κρατικοί θεσμοί και οι πολιτικοί, ότι μέσω της ύπαρξης «εκπροσώπων» ορισμένων εκ των αναπήρων και των αναπηρικών οργανώσεων τους, εξαντλούνται οι υποχρεώσεις τόσο του κράτους όσο και της κοινωνίας της ίδιας. Τίποτα πιο ψευδές από την αμείλικτη πραγματικότητα μιας πρωτεύουσας και κυρίως μίας χώρας που δεν αξιοποίησε την κληρονομιά στο θέμα της προσβασιμότητας του δομημένου περιβάλλοντος από την Ολυμπιάδα και Παραολυμπιάδα του 2004.

Οι απίστευτες ελλείψεις του τομέα της αποκατάστασης, η ίδια η κοινωνία που στην καλλίτερη των περιπτώσεων κοιτά με αμηχανία τον ανάπηρο πολίτη είναι απλώς ενδεικτικά θέματα που περιγράφουν τη ζωή των αναπήρων στην Ελλάδα, οι οποίοι παίζουν, σε μία κακότεχνη ταινία, τους επιβάτες ενός λεωφορείου που βλέπουν τη ζωή και τις εξελίξεις από τα παράθυρα του οχήματος, που ποτέ δεν κάνει στάση γι’ αυτούς.

Μιλώντας και γράφοντας και εν ονόματι αυτών που δεν μπορούν να μιλούν επώνυμα διότι απλά εκβιάζονται και τρομοκρατούνται είτε περιμένοντας στον αιώνιο προθάλαμο της ανεργίας, είτε στο θάλαμο κάποιου ιδρύματος, είτε από κάποιες οργανώσεις που προσπαθούν να τους χειραγωγήσουν, προσπαθούμε κυρίως μέσω του διαδικτύου να καυτηριάζουμε και να τους πληροφορούμε για όλα αυτά που μας τυραννούν και μας δυναστεύουν.

Αν και οι αποφάσεις των πολιτικών δεν αλλάζουν με μιας τα αρνητικά μιας κοινωνίας, έχουν όμως πολύ σημαντική επίδραση. Τα ζητήματα της αναπηρίας όπως και πολλά άλλα κρίσιμα ζητήματα στην ελληνική πραγματικότητα, απαιτούν αλλαγή στάσης και οριστική ρήξη με κατεστημένα και άτομα που έχουν αναλάβει σχεδόν στο διηνεκές και δικτατορικά να είναι επαγγελματίες «εκπρόσωποι» μας.

Αυτοί οι επίδοξοι «βασιλείς» και οι αυλικοί τους που «τα βρίσκουν» με όλες τις κυβερνήσεις ετοιμάζονται να ξεθάψουν παλιές κομματικές ταυτότητες για να προσεγγίσουν εκ νέου τη νέα κυβέρνηση.

Εάν η μελλοντική κυβέρνησή σας, θέλει να δείξει ένα νέο πρόσωπο που δεν θα έχει καμία σχέση με αυτό του παρελθόντος και την παρούσα διακυβέρνηση οφείλει να δράσει ακριβοδίκαια, ξεκάθαρα και τίμια και να μην δεχτεί ή συνεχίσει να έχει στους κόλπους του ανθρώπους που υποβαθμίζουν και την ποιότητα της ελληνικής κοινωνίας δρώντας ως «πατερούληδες» της πιο περιθωριοποιημένης κοινωνικής ομάδας, αυτής των αναπήρων.
Εκατομμύρια κρατικά ευρώ δίνονται χωρίς να πιάνουν τόπο, χωρίς να παράγεται κανένα έργο και με μόνο σκοπό την εικονική ηρεμία και «ειρήνη».
Το μέγιστο ποσοστό όμως των ατόμων με αναπηρία που υποφέρουν είναι εκτός οργανώσεων και είναι αυτό που δρα και αντιδρά, μαζί με τις οικογένειες τους, σιωπηλά.


Όλα αυτά τα χρόνια έχει δημιουργηθεί μια αρρωστημένη και πλαστή εικόνα με ψευτοαναπήρους οι οποίοι πολλές φορές υποστηρίζονται και από συγκεκριμένα άτομα με αναπηρία για πελατειακούς και ψηφοθηρικούς λόγους.
Αυτό όμως μας υποβαθμίζει όλους δημιουργώντας μια σύγχυση στην πολιτεία και την ελληνική κοινωνία με αποτέλεσμα τα άτομα με αναπηρία να μην έχουν τα δικαιώματα και τις διευκολύνσεις που θα έπρεπε να έχουν ώστε να είναι ενεργά μέλη της.

Παράλληλα με την απομάκρυνση όλων αυτών των παρασιτικών στοιχείων η πολιτεία οφείλει και επιβάλλεται να θέσει το ζήτημα της πλήρους ενσωμάτωσης των αναπήρων στην ελληνική κοινωνία σαν ζήτημα προτεραιότητας και όχι απλά να ασχολείται επετειακά. Οι κρίσιμες αυτές κοινωνικά καταστάσεις απεικονίζονται ΚΑΙ οικονομικά, με τα άτομα με αναπηρία να είναι από τις πιο φτωχές ομάδες του ελληνικού πληθυσμού και με τη διαιώνιση του αισχρού ψέματος ότι η πρόνοια και η αλληλεγγύη απλά «στοιχίζουν».

Η κρισιμότητα των περιστάσεων επιβάλλει αυριανέ πρωθυπουργέ, την επιλογή πολιτικών και ανθρώπων που θα κινηθούν σε πλαίσια πλήρους αξιοκρατίας, τιμιότητας και αφοσίωσης. Να είστε βέβαιος ότι όσο πληγωμένος και αν είναι ο κόσμος της αναπηρίας, θα υποστηρίξει και θα στηρίξει και αυτές τις πολιτικές και τέτοιες προσωπικότητες.
Η ισχύς και η ευαισθησία μιας κοινωνίας καθορίζεται από την αντοχή και την ποιότητα διαβίωσης του πιο αδύναμου κρίκου της κοινωνικής αλυσίδας.


Δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε νέα επανίδρυση πλέον ή να δώσουμε νέα περίοδο χάριτος.
Την ώρα που γράφουμε αυτή την επιστολή υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν από κακή ή μη ιατρική περίθαλψη και αργοπεθαίνουν γεμάτοι πληγές στα κρεβάτια τους, όσοι από αυτούς έχουν. Πολλοί δε έχοντας αυτές τις πληγές σε όλο τους το κορμί και καθισμένοι πάνω σε ένα αναπηρικό κάθισμα προσπαθούν να βγάλουν τα προς το ζην, χωρίς κανείς να ενδιαφέρεται γι' αυτούς.

Ίσως όλα αυτά να ακούγονται σκληρά αλλά δυστυχώς αυτή και χειρότερη είναι η πραγματικότητα και έχουμε σκοπό να σας τη μεταφέρουμε χωρίς ωραιοποιήσεις και εξωραϊσμούς.

Ελπίζουμε και ευχόμαστε η επιστολή μας να βρει ευήκοα ώτα.

Όπως και να έχει εμείς θα συνεχίσουμε να είμαστε εδώ ενημερώνοντας την ελληνική κοινωνία για τα τεκταινόμενα, την εκάστοτε κυβέρνηση και αυτούς που επικαλούνται ότι μας εκπροσωπούν.


Για το Διοικητικό Συμβούλιο του Πειραϊκού Συλλόγου Κινητικά Αναπήρων
Βασίλειος Δημητριάδης
Γεράσιμος Πόλης
Ταχ. Διεύθυνση - Κ. Γέμελου 27 Νίκαια 18450



Friday, September 07, 2007

Και πάλι από την αρχή για να μην ξεχνιόμαστε,

διαβάστε αυτήν μου την καταγγελία,
αν θεωρείτε ότι σας προσβάλλει σαν άνθρωπο και Άτομο με Αναπηρία ή όχι το όλο γεγονός, σας παρακαλώ πολύ να κάνετε σαφές στην Αναπτυξιακή του Δήμου Κηφησιάς ότι δεν είναι προσωπική μου υπόθεση η πρόσβαση (μόνο).

Το email τους, είναι anak@otenet.gr
**********


Προς τη Δημοτική Επιχείρηση Αναπτυξιακή Κηφισιάς
Διονύσου 58 & Σπάρτης
Κηφισιά 14562
τηλ. 2108080476 - fax. 2106233721 email:
anak@otenet.gr

Κηφισιά 7 Σεπτεμβρίου 2007.

Κοιν:
Εθνική Ομοσπονδία Κινητικά Αναπήρων,
Ελ. Βενιζέλου 236, 16341 Ηλιούπολη
τηλ. – fax: 2105224974

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ.

Σε συνέχεια αλλεπάλληλων τηλεφωνικών μας συνεννοήσεων και επιτόπιας πραγματογνωμοσύνης με την αρμόδια υπάλληλό σας κ. Κ*******υ Π**** σήμερα 7.09.2007, σας αναφέρω τα ακόλουθα:

Επί του πεζοδρομίου της οδού Ελαιών, νούμερο 11 και γωνία με την οδό Κηφισού, μέχρι και προ δέκα ημερών από όσο γνωρίζω, υπήρχε συστοιχία κατακόρυφων πασσάλων, οι οποίοι όχι απλά εμπόδιζαν την διάβαση των πεζών, αλλά ήταν ένα απαράβατο εμπόδιο για κάθε μετακινούμενο με τροχοκαρέκλα (όπως ο υπογράφων) και γενικά για κάθε εμποδιζόμενο άτομο, όπως μητέρα με αμαξίδιο μωρού, πολίτη της τρίτης ηλικίας, οποιοδήποτε άτομο που κουβαλά ψώνια, κ.λ.π. Για το θέμα είχε υπάρξει αναλυτική τηλεφωνική ενημέρωση από τον πατέρα μου Απόστολο Πόλη, κατ' επανάληψη και είχε δοθεί η διαβεβαίωση ότι το θέμα θα διευθετηθεί.

Με κατάπληξη εχθές αφού έφθασα με την τροχοκαρέκλα μου, στο εν λόγω σημείο, διαπίστωσα ότι έχουν τοποθετηθεί πολύ περισσότεροι πάσσαλοι, περί τους 25. Περιττό να αναφέρω ότι η χρήση του πεζοδρομίου από μέρους μου είναι αδύνατη, όπως και μητέρων που έχουν αμαξίδια μωρού και γενικότερα όλων των εμποδιζομένων ατόμων.

Σας γνωρίζω ότι αυτό συνιστά, αποκλεισμό και απαγόρευση της κυκλοφορίας μου, σε καθαρά δημόσιο χώρο.

Ειλικρινά σας πληροφορώ ότι είμαι εμβρόντητος από το γεγονός ότι μπορεί ο φορέας σας, ως δημόσιος φορέας, να υλοποιεί ένα έργο, ακαλαίσθητο, οπτικά ρυπογόνο, (φυσικά προς έλεγχο για την νομιμότητά του) και πάνω από όλα έργο, που απαγορεύει την κυκλοφορία και την χρήση σε πολίτες του Δήμου, σε επισκέπτες και εν γένει σε κάθε άνθρωπο. Οι πολίτες με διάφορες αναπηρίες, κινητικές, αισθητηριακές και δυσκολίες μάθησης, είναι σύμφωνα με τις πιο επιεικείς στατιστικές προσεγγίσεις το 10% του γενικού πληθυσμού και εάν αναλογισθούμε, πόσοι κατά περίπτωση συνοδεύομε παιδιά, είμαστε πρόσκαιρα τραυματισμένοι και πόσοι από εμάς είμαστε ή οδεύουμε προς την τρίτη ηλικία, αντιλαμβάνεστε ότι προσεγγίζουμε, με επιστημονική τεκμηρίωση το 50% του πληθυσμού.

Παγκόσμια, η τεχνική κοινότητα και οι ευνομούμενες κοινωνίες που διακατέχονται από κοινωνική ευαισθησία και ισονομία, έχουν υιοθετήσει την έννοια του Οικουμενικού Σχεδιασμού (Universal Design) και το ΥΠΕΧΩΔΕ αντίστοιχα έχει σειρά οδηγιών «Σχεδιασμού για Άτομα με Αναπηρία». Κοινός στόχος ένα περιβάλλον που δεν θα αποκλείει κανέναν, ένα δομημένο περιβάλλον ειδικά στην αστική του μορφή, απολύτως προσβάσιμο, που θα δημιουργεί συνθήκες, ασφάλειας, εύληπτου προσανατολισμού, θα έχει ποιοτικά χαρακτηριστικά και θα συμβάλλει στην αειφόρο ανάπτυξη (sustainable development).

Σε ότι αφορά επί του πρακτέου και επί του συγκεκριμένου, πληροφορήθηκα εν τέλει, ότι σκοπός του όλου εγχειρήματος είναι να καταστεί δύσκολη η ζωή στα μηχανάκια παράδοσης φαγητού (delivery) παρακείμενου εστιατορίου!!!

Ερωτώ λοιπόν, η πλήρης αποδοχή της κατάρρευσης κάθε έννοιας αστυνόμευσης, (δημοτική αστυνομία, τροχαία,) αιτιολογεί την παραγωγή εμποδίων ως πρόταση επίλυσης;

Βάσει αυτής της νέας λογικής ας δημιουργήσουμε ορθοδρόμια και δυναμοδρόμια για όρθιους και δυνατούς αντίστοιχα, κατά μήκος όλων των σημερινών «πεζοδρομίων» και μαζί με τα μηχανάκια παράδοσης (που επιτυχώς εμποδίστηκαν τελικά), όλοι μαζί στο δρόμο, τροχοφόροι και τροχήλατοι, απενδεδυμένοι της έννοιας του πεζού και του πολίτη.

Όλα τα ανωτέρω περιγράφονται με μια λέξη, την λέξη «υποβάθμιση».
Την στιγμή που ο δήμαρχος του Τορόντο, της πόλης που θα τελέσει τους χειμερινούς Ολυμπιακούς έχει βαριά τετραπληγία και μετακινείται αυτόνομα με την τροχοκαρέκλα του, εμείς συζητούμε ούτε καν για το αυτονόητο, αλλά για το αν έχεις δικαίωμα στη ζωή.

Παρακαλώ, με βάση όλα τα ανωτέρω και ασκώντας όλα τα νόμιμα δικαιώματά μου ως πολίτη αυτής της χώρας, για την άμεση αποξήλωση κάθε εμποδίου, κάθε μορφής στο συγκεκριμένο σημείο.


Μετά τιμής συνημμένα : φωτογραφικό υλικό



Γεράσιμος Πόλης
Διπλ. Αρχιτέκτων Μηχανικός
εμπειρογνώμων προσβασιμότητας,






















ΙΔΟΥ Η ΣΧΕΤΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ 12.09.2007.
Ευχαριστώ τον Πάνο τον Μπόζο και την Φοίβη την Αθηναίου,

Ο καλαματιανός της αναισθησίας

Αγαπητή Φοίβη, Αν δεν ήταν τραγικό για τους ανθρώπους με ειδικές ανάγκες θα μπορούσε να είναι απόλυτα κωμικό για τη στενοκεφαλιά του Δήμου Κηφισιάς. Σε ένα από τα ελάχιστα πεζοδρόμια της Κηφισιάς στα οποία μπορούν να κυκλοφορήσουν πολίτες με κινητικά προβλήματα, τυφλοί, ηλικιωμένοι αλλά και μητέρες με παιδικά καροτσάκια, στην οδό Ελαιών, ο δήμος μάς τιμώρησε και- άκουσον άκουσον! - έβαλε κολονάκια κάθετα στο οδόστρωμα έτσι ώστε το πεζοδρόμιο να είναι απροσπέλαστο. Σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις κροκοδείλια δάκρυα χύνονται, ευαισθησίες α λα καρτ καταγράφονται, υποσχέσεις αφειδώς μοιράζονται για τους συμπολίτες μας με κινητικές αναπηρίες. Εύκολο, πιασάρικο, πολιτικά ορθό. Μόνο που αυτός ο τόπος είναι η χαρά της εύθυμης χήρας. Με το ίδιο μαντίλι που η εξουσία σκουπίζει τα δάκρυα που αργοκυλούν στα «ευαίσθητα» μάτια της, με το ίδιο μαντίλι χορεύει τον καλαματιανό της ξενοιασιάς και της απόλυτης αναισθησίας.
Ο Αϊνστάιν είπε ότι δύο πράγματα είναι μη μετρήσιμα, το μέγεθος του σύμπαντος και το μέγεθος της βλακείας, αν και για το πρώτο διατήρησε τις επιφυλάξεις του. Πάνος Μπόζος, μαθηματικός ΥΓ: Η «ανεπίσημη» δικαιολογία γι΄ αυτή την παράλογη ενέργεια της Δημοτικής Αρχής είναι ότι τα πεζοδρόμια τα χρησιμοποιούν και τα μηχανάκια delivery που ανησυχούν τους περιοίκους... Δηλαδή «πονάει δόντι, κόβει... κεφάλι» ή delivery- ΑΜΕΑ 25-0 (όσα και τα κολονάκια).
Γράφει ο Κ.Π. Καβάφης, αγαπητέ Πάνο, στον «Αοιδό» του: «Βίος ψυχρός και μάταιος. Μωρία/ το να νομίζης η ζωή ότι αυλού είν΄ ήχοι/ τερπνοί, και ουδέν άλλο·» ή «Ξηρά αναισθησία/ μαστίζει όντινα ποτέ πόνος δεν κατατρύχει/ της πάλης της ζωής».

Διαβάστε την άμεση ανταπόκριση του τοπικού τύπου, ευχαριστώ για τη συμπαράσταση τον εκδότη κ. Γιάννη Γρηγοράκο.

http://www.kifisianews.gr

901-Κηφισιά, πόλη για superman


14/09/2007
Κηφισιά, πόλη για superman
Στην αρχαιότητα υπήρχε ο Καιάδας για τους συνανθρώπους μας με κινητικά προβλήματα. Εμείς οι σύγχρονοι νεοέλληνες τους πετάμε στο οδόστρωμα μπας και τους πατήσει κάποιο αμάξι και γλιτώσουμε από αυτούς.
Γιατί το γράφουμε αυτό και μάλιστα τόσο σκληρά;
Δεν έχει κανείς παρά να πάει μια βόλτα στον πιο όμορφο δρόμο της πόλης μας, στην οδό Ελαιών.
Ένας δρόμος με φαρδιά ομορφοφυτεμένα και νοικοκυρεμένα πεζοδρόμια, δίπλα σε ένα δρόμο ταχείας κυκλοφορίας, που ενώνει την εθνική οδό με το κέντρο της πόλης.
Ενώ υπάρχουν ράμπες για τα εμποδιζόμενα άτομα (άτομα με ειδικές ανάγκες, ηλικιωμένα άτομα, γονείς με καροτσάκια κ.ά.), σε κάποιο σημείο που διασταυρώνεται με την οδό Κηφισού, στο ύψος της Αγίας Τριάδας, ω του θαύματος, ο δημιουργός φύτρωσε... 25 πασσάλους στο μέσο της διάβασης των πεζών, εμποδίζοντάς τους να περάσουν και υποχρεώνοντάς τους να περπατήσουν στο οδόστρωμα, όσο επικίνδυνο και αν είναι αυτό σε ένα δρόμο ταχείας κυκλοφορίας.
Δηλαδή δίνουμε την ευκαιρία στους συνανθρώπους μας... να αυτοκτονήσουν, νίβοντας εμείς τα χέρια μας που δεν τους πετάξαμε στον Καιάδα, ακολουθώντας τους αρχαίους ημών.
Ένας συνάνθρωπός μας, ο οποίος δυστυχώς είναι υποχρεωμένος να χρησιμοποιεί αμαξίδιο για τη μεταφορά του λόγω κινητικών δυσκολιών, πριν από δύο μήνες έστειλε επιστολή προς το δημοτικό συμβούλιο δια μέσου του κ. Μπόζου (την οποία και δημοσιεύσαμε).
Ο υπεύθυνος για τα έργα τοποθέτησης τέτοιων πασσάλων στην άκρη των πεζοδρομίων, κ. Αντώνης Βάρδας, πρόεδρος της Αναπτυξιακής, είπε τότε ότι λάθος εντολή είχε καταλάβει ο τεχνικός όταν τοποθέτησε τα πασσαλάκια και την επόμενη μέρα θα φρόντιζε να μπουν σωστά.
Αυτό πριν το καλοκαίρι.
Κατά τη διάρκεια όμως του καλοκαιριού, τοποθετήθηκαν και άλλα πιο πυκνά πασσαλάκια κατά πλάτος της διάβασης των πεζών, έτσι ώστε να μην μπορεί να περάσει με τίποτα κάποιος εμποδιζόμενος συνάνθρωπός μας.
Ο κ. Πόλης Γεράσιμος έστειλε επιστολή προς την Αναπτυξιακή στις 7 Σεπτεμβρίου, αλλά φαίνεται ότι βρήκε κλειστά... αυτιά, ειδάλλως δεν εξηγείται η απραξία.
Την επιστολή του αυτή, την «σήκωσε» στη σελίδα συζήτησης που έχει http://aiolias.blogspot.com
H επιστολή έχει ως εξής:
.
Χτες το απόγευμα επισκεφτήκαμε την περιοχή και πέσαμε πάνω σε έναν πατέρα με το καροτσάκι του παιδιού του να βγαίνει στην Ελαιών, κάνοντας γύρω από τα παρτέρια και τη στάση του λεωφορείου για να αποφύγει τα εμπόδια.
Ο κ. Πόλης μας είπε ότι κάτι τέτοιο αποτελεί απαξίωση της ποιότητας ζωής στην Κηφισιά, πράγμα που δυστυχώς τείνουμε να το πιστέψουμε και μεις.
Θα υπάρξει άραγε κάποια αντίδραση που θα μας ανατρέψει αυτή την πικρή εντύπωση;